378 AANTBIÎKENINQEN OVBE 



onderzoek in haar geheel en zoo spoedig mogelijk bekend te maken. 

 Maar al te vaak toch verneemt hij , die de moeite heeft genomen 

 dergelijke collection bijeen te brengen, er nooit meer iets van. De 

 voorwerpen worden geprepareerd, benoemd, bewonderd, in eene 

 verzameling opgeborgen en — vergeten of door Anthrenen op- 

 gepeuzeld. Mijns inziens moesten die collectien steeds dadelijk be- 

 werkt worden en de resultaten bekend gemaakt. Dit werkt aan- 

 moedigend, meer dan eene bloote dankbetuiging kan doen en stellig 

 ook nuttiger. 



Voorts is het voor mij een aangename plicht, den heer Everts 

 dank te zeggen voor het verlof, mij verleend , — waartoe hij bevoegd- 

 heid had — om uit de collectie de voorwerpen te behouden waarin 

 ik belang mögt stellen. Ik maakte hiervan gaarne gebruik en des 

 te eer omdat de vlinders goed behandeld waren — ook een punt 

 dat niet onvermeld mag blijven. 



Wat onbeschreven soorten aangaat, zoo ontdekte ik er in de 

 collectie aanvankelijk slechts ééne , en wel eene Lycaenide. Van deze 

 was één mannetje door den heer Netscher gevangen , doch de heer 

 Ritsema, die mij met zijne gewone bereidwilligheid in het deter- 

 mineeren dezer Nieuw-Guineesche vlinders behulpzaam was, toonde 

 mij nog een onbenoemden man en twee wijfjes op 's Rijks Museum 

 van Natuurlijke Historie te Leiden, Ik beschreef om deze reden de 

 soort , onder den naam van Pseudodipsas Helena , in de « Notes 

 from the Leyden Museum^ vol. IX, p. 217 (April 1887). Later 

 merkte ik onder de Nieuw-Guineesche vlinders nog eene tweede 

 soort op, die mij nieuw voorkomt en welke ik hier zal be- 

 schrijven. 



De punten, waar verzameld werd, zijn volgens opgave van Dr. 

 Everts de volgende : 



Ansoes — een eilandje aan de zuidwestkust van het groote eiland 

 Jobi of Joppen in de Geelvinksbaai. 



Roon — een eilandje tegen de zuidkust dier baai. 



Andai — een punt op den vasten wal van Nieuw-Guinea 

 bij Doreh, 



