380 AANTEEKENINGEN OVEE 



neemt uitsluitend gegrond op kenmerken aan de mannelijke insecten 

 ontleend en reeds daarom verwerpelijk. Wat de aangenomen soorten 

 betreft, waarbij vele nieuwe, zoo zijn ook deze laatsten bijna door- 

 gaande gegrond op hoogst onbeduidende kenmerken, die bij Euploea 

 geene waarde bezitten (een paar lichte stipjes min of meer, geringe 

 verschillen in grootte en kleur). 



Het is waar dat de heer Moore nergens sterk te velde trekt om 

 de specifieke rechten zijner nieuwe Euploea' s te verdedigen; het is 

 alsof hij onder den invloed van Darwin's leer over het ontstaan 

 der soorten — die ik overigens niet wil bestrijden — ze eigenlijk 

 beschouwt als variëteiten , die naderhand , wanneer alles medeloopt , 

 goede soorten kunnen worden. Zij vormen dus een nieuw begrip 

 in de Zoologie , de « Zukunft-Species » — (evenals wij reeds de 

 « Zukunft-Musik » hebben) — waarvoor dan op eene niet on- 

 handige wijze vooruit de prioriteit wordt besproken. Ik ben over- 

 tuigd, dat geheele reeksen van door Moore aangenomen Euploea- 

 soorten niet anders zijn dan onbeduidende variëteiten, niet eens 

 waard dat wij ons geheugen met hare benoeming bezwaren. 



Iets anders is het met de karakteristiek der groepen , die de 

 Engelsche Entomoloog aanneemt. Hieraan dient streng de hand te 

 worden gehouden en zoo mogelijk moet zij nog scherper worden 

 gemaakt. Ik maak daarvan tot aanduiding mijner vier soorten 

 gebruik. 



I. Mannelijke voorvleugels zonder matglanzige of lichtblauwe 

 langsstreep in cel \b. 



A. Mannelijke achtervleugels zonder dik beschubde, do ife (lichte) 

 plek in de middencel. 



1. Binnenrand der mannelijke voorvleugels i'echt. 



a. \ oorvleugelpunt afgerond, de achterrand niet gegolfd. 



Euploea confusa Butl. , Proc. ZooL Soc. , 1866 , p. 285 , 



fig. 3, p. 283. — PI. 8, fig. 1. 

 Grai/i Feld. , Novara II. , p. 346. 

 Een gaaf paar. 



