402 EEN NIBU\\'E VIJAND 



Ik acht het daarom van belang, hier zoowel den aard dier ver- 

 nielingen als het insect zelf eenigszins uitvoerig te behandelen. 



De larven komen uitsluitend voor boven hoogwater. Uiterlijk 

 is aan de perkoenpalen , zoo lang ze in de glooiing staan , niets te 

 bespeuren; hoogstens ziet men eenige gaatjes of iets dat naar ver- 

 rotting gelijkt, dicht bij den grond. 



Met weinig krachtsinspanning, zooals ik bij ondervinding weet, 

 kunnen echter zulke uiterlijk geheel gave palen worden omgetrokken. 

 Zij breken dan altijd juist bij den grond af. 



Worden zij met het daartoe dienend werktuig uitgetrokken , en zijn 

 zij nog niet zoo erg aangetast , dat ze onder die bewerking bezwijken , 

 dan is de aanwezigheid der larven in den paal dadelijk te bespeuren : 

 men ziet dan ongeveer in het midden van den perkoen, juist waar 

 deze uit den grond in de buitenlucht komt, óf eene gave oppervlakte 

 met eenige kleine openingen , óf in de ergste gevallen dat het hout 

 geheel is verrot en weggevreten en tot op eenige dikte verteerd. 



In den kop der perkoenen treft men de larven nimmer aan, evenmin 

 in het onderste gedeelte; hare meest geliefkoosde woonplaats schijnt 

 te wezen tusschen water en wind d. w. z. iets boven den grond. 



Als algemeenen regel mag men stellen, dat zij huizen in de 

 palen ongeveer 10 cM. in en 30 cM. boven den grond, wat 

 natuurlijk niet wegneemt dat ook daarboven en daaronder wel eens 

 larven worden aangetroffen. Zoo vond de dijkbaas van het district 

 Zuidhoek er aldaar nog 60 cM. beneden den beganen grond. Dat 

 is echter eene uitzondering en zal alleen voorkomen bij zeer talrijk 

 en reeds sedert langen tijd bezette en dus zeer vergane palen. 



Het behoeft geen betoog dat van alle plaatsen waar de larve kon 

 voorkomen , juist deze de schadelijkste is , want juist daar waar de 

 perkoenen uit den grond komen , dienen zij bij stormen en hooge 

 vloeden den grootsten weerstand tegen den golfslag uit te oefenen. 



De aangetaste perkoenen zijn evenwel zoo doorboord en plaatselijk 

 verzwakt, dat zij dien weerstand niet kunnen uitoefenen en nood- 

 wendig afknappen. 



Zooals hierboven reeds gezegd is, komen de larven uitsluitend 



