VERSLAG. VII 
levende varenparasieten bezighield, heeft hij zich in lateren 
tijd ook tot dergelijke parasieten van Æquisetum gewend, De 
oogst was hier veel minder rijk, wat trouwens by deze plan- 
ten, rijk aan kiezel en door hun holle leden weinig voedsel 
biedend, wel te verwachten was. Spr. vond slechts: le eene blad- 
wesplarve, waarover op eene vorige vergadering reeds werd 
gesproken, en die inderdaad tot Dolerus palustris Kl. bleek te 
behooren, 2e eene larve van een snuittorretje; deze larve komt 
uit oranjeroode, relatief groote, ovale eieren en vreet in den 
top van den Æyuisetum-stengel, welks uiteinde dientengevolge 
niet verder uitgroeit en verdroogt. De verpopping heeft even- 
eens aldaar plaats, geschiedt althans bij de gekweekte dieren 
binnen een internodium. De er uit verkregen kevers werden 
door Dr. Everts als Bagous claudicans Boh. gedetermineerd. 
Ten slotte vertoont Spr. nog eene Syrphidenlarve in staat 
van overwintering. De soort werd door hem meermalen in 
Juni en Juli tusschen bladluizen aangetroffen. Nog in Juli 
is de larve volwassen, maar blijft van dien tijd af rustende om 
gewoonlijk pas in het volgende jaar de vlieg te leveren. Het 
dier trekt de aandacht door zijne platte gedaante; zoolang het 
zieh voedt is het heldergroen; in het ruststadium wordt het 
vuilbruin en is dan bijna niet te onderscheiden van het dorre 
blad, waartegen het zieh dicht heeft aangedrongen. De kweek 
is aan Spr. tot dusverre bij overwintering niet gelukt, daar 
de dieren gedurende het zeer langdurige rusttijdperk steeds 
of verdroogden òf schimmelig werden; uit een bij uitzondering 
nog in den zelfden zomer (20 Augustus 1911) verschenen 
exemplaar bleek, dat het larven van Syrphus bifasciatus F. zijn. 
De heer Jacobson deelt het volgende mede: 
In Maart 1911 maakte ik in gezelschap van een tochgenoot 
van Tjilatjap uit een tocht naar Babakan, een plaatsje aan de 
zuidkust van Midden-Java in de Residentie Banjoemas en wel 
een gszins ten westen van de uitmonding der Kali Bengawan, 
