VIII VERSLAG. 
Het plaatsje is bekend, doordat er vroeger de schietterreinen 
der artillerie waren. 
Behalve andere merkwaardigheden bezochten wij daar een 
reeks grotten, die langs het zeer vlakke en bijna geheel uit 
zwart magneetijzerzand bestaande strand gelegen zijn. 
Op dat strand vielen ons aanstonds de vele Cicindela’s 
op, welke zieh op het vochtige gedeelte der vloedzone ophielden. 
Het was Cicindela longipes F., die by voorkeur deze magneet- 
ijzerstranden ook op andere punten van Java's zuidkust schijnt 
te bewonen. Van Soematra afkomstige exemplaren, die ik in 
de collectie van het Leidsch Museum zag, zijn allen eenigszins 
afwijkend in teekening van de Javaansche, doordien de lichte 
figuren op de dekschilden breeder zijn. 
Met ongelooflijke snelheid rennen deze diertjes, die den naam 
van »loopkevers« eer aandoen, over het vlakke strand, slechts 
in den uitersten nood van hunne vleugels gebruik makend. 
Mi is geen enkel insect bekend, dat in staat is zóó vlug te 
loopen. Hunne snelvoetigheid deed mij levendig denken aan 
de kleine krabbetjes uit het geslacht Oe ydromus, die men 
op vele tropische stranden aantreft. Deze krabbetjes maken 
gaatjes in het vochtige zand en slingeren hetgeen zij daarbij 
uitgraven straalsgewijze om hunne schuilplaats heen. Waar ze 
in groote massa’s voorkomen is het strand als het ware bedekt 
met een fijn kantwerk van in elkaar grijpende stervormige 
figuren. By het minste onraad schieten de krabbetjes, zijdelings 
loopend, met een zevenmijls vaart weg, om als door tooverslag 
in hunne schuilplaatsen te verdwijnen. 
Op het strand by Babakan waren deze krabbetjes niet te 
vinden; echter des te meer Cicindela’s. Deze houden zich 
steeds zoo dicht mogelijk aan het water op. Bÿ het terug- 
loopen der golfjes bestormen zij aanstonds het drooggevallen 
terrein, zoekende naar iets eetbaars, dat het water aangespoeld 
mocht hebben; terwijl elke nieuwe golf, die zich over het 
strand uitspreidt, ze weer by geheele scharen voor zich uitdrijft. 
