VERSLAG. IX 
Niettegenstaande het op 't strand van deze hardloopers 
wemelde, was het uiterst moeiljk ze met het net te vangen. 
Als schaduwen gleden ze voor ons uit, toen wij ze hard loopend 
achtervolgden en slag op slag schepten wij slechts zand, als 
wij gedacht hadden met een vluggen haal een geheel troepje 
tegelijk te verschalken. 
De grotten, waarvan ik boven reeds sprak, en die het doel 
van onzen tocht uitmaakten, bevinden zich in de Goenoeng 
Solok, eene geheel geïsoleerd staande heuvelreeks, en zijn waar- 
schijnlijk in vroegeren tijd door den golfslag in de rotsen 
uitgehold. Nu zijn ze door een voorliggend breed strand van 
de zee gescheiden. 
Wij bezochten een drietal grotten van verschillende grootte, 
allen bewoond door een ontelbaar aantal vleermuizen, die over- 
dag aan het gewelf en in de spleten der grotten hangen. Als 
men die holen betreedt, wordt men dan ook een voortdurenden 
regen van vleermuizen-excrementen gewaar, die op den bodem 
eene dikke laag guano heeft doen ontstaan. 
In een van die grotten drong ik, gewapend met acetyleen- 
lantaarn en net, tot het diepere gedeelte door. De vleermuizen, 
door het lieht opgeschrikt, drongen toen met veel geraas in 
diehte drommen naar den uitgang, zoodat ik spoedig in een 
tegen mij botsenden stroom van duizenden vleermuizen gehuld 
was. Met mijn insectennet mijn gezicht beveiligend, wachtte 
ik af tot het grootste gedeelte der vleermuizen door de nauwe 
spleet, waardoor ik binnen gedrongen was, het hol had ver- 
laten, alvorens ik een nader onderzoek van de omgeving kon 
instellen. De doordringende stank, die in zulke vleermuisgrotten 
heerscht, is nauwelijks te beschrijven. 
De vleermuizen, waarvan ik er een aantal met mijn net 
ving, bleken allen te behooren tot de soort Miniopterus schrei- 
bersi (Bonap.), zooals Dr. Jentink zoo vriendelijk was mij 
mede te deelen. 
By nader onderzoek vond ik later op één van deze vleer- 
