VERSLAG. XXXII 
daarom liever een beeld, dat by tal van kevers ongeveer 
gelijkvormig is, zooals by Tenebrio en andere Tenebrioniden, 
Daene, Cyrtotriplax, Tenebrioides, Endophloeus, Sarrotrium, 
Tritoma, Alindria, enz. 
Bi de Chrysomelidae komt een vleugelvorm voor, die reeds 
zeer veel op die der genoemde soorten gelijkt. In bovenge- 
noemde studie vermeldde Spr. Zumolpus cupreus en Adowxus 
obscurus. Voor de Cerambycidae ontbrak hem het vleugeltype, 
dat hij als het oudste aannemen moest. De meest ingewikkelde 
vleugel, die hem destijds bekend was, werd aangetroffen bij 
Spondylus buprestoides. Ader IX was daar reeds enkelvoudig, 
terwijl bij het oertype, dat meer op Tenebrio zou moeten 
gelijken, deze ader zich verdeelt en dan vormt het zoogenaamd 
wigvormig veld. 
De voortgezette studie der vleugels van Cerambyciden heeft 
hem nu ook den vleugelvorm doen zien, waar dat wigvormig 
veld voorkomt. Spr. zou zeggen te hebben voorzien, dat hij 
dien vorm eenmaal machtig zou worden, want reeds was uit 
een vleugel van een Spondylus buprestoides hem een rudiment 
van die cel zichtbaar geworden. 
By Prionus (en later nog uit eenige soorten aan dat genus 
verwant, hem voor dat onderzoek door Dr. Veth verschaft) 
werd de wigvormige cel zeer duidelijk aangetroffen. Maar nu 
heeft de Cubitus een loop aangenomen, dien hij hier niet ver- 
wachtte. Is de Cubitus anders een ader gelegen tusschen aders 
V en IX, loopende in de richting van den wortel naar den 
rand, die zich ter halver lengte vorksgewijze verdeelt, hier 
ontspringen twee cirkelvormige bogen uit de wigvormige cel. 
De vleugel verschilt daardoor bijna in niets van dien van een 
Hydrophilide zooals de spinnende watertor. 
Spr. vond een en ander te merkwaardig om niet mede te deelen. 
De heer Lycklama à Nyeholt laat ter bezichtiging rond- 
gaan het voornaamste van zijn vangst te Wijk aan Zee en 
Tijdschr. v. Entom. LV. 3 
