ACHTSTE LIJST VAN SOORTEN ENZ. 279 
duidelijke bultjes. Bruinzwart, sprietwortel en pooten 
bruingeel. Lengte 2—2' mm.. . . . : . . 
NTM ae planipeinis,, Makl., pineti 
Thoms., conformis et subtilis Kr.) lapponicus Zetterst. 
1086. Omalium caesum Grav. De sprieten naar het 
uiteinde veelal bruinrood (ab. e. apicicorne Solsky). De 
kleine, meer glanzige, licht gekleurde (niet onuitgekleurde) 
vorm is door Kraatz als litorale beschreven; o.a. niet 
zeldzaam in het Haagsche bosch, op sommige plaatsen 
meer dan het type. 
115015. Batrisus Delaportei Aubé. * en © by Maastricht, 
Juni, Juli (A. Schmitz 5. J.). 
1136. Reichenbachia haematica Reichb. By < var. 
perforata Aubé (palustris Reitt.) is het 1° tergiet ook 
aan de zijden uitgebogen en het 2° daarachter met een 
geel behaard groefje. Bij Amsterdam (Kinker). 
11395. Bythinus Burelli Denny. * en 9 by Valkenburg 
(L.), Juli (küschkamp S. J.). 
1157. Cyrtoseydmus collaris Müll. & Kunze. Exem- 
plaren met grootendeels zwarte dijen en schenen vormen 
ab. e. obscuripes Reitt. (l.c. Il. 225); zeldzaam. 
1159. Kuconnus hirticollis Ill. ab. c. (beter: var.) fimetarius 
Chaud. (confusus Bris.) Door Ganglbauer en Reitter als eene 
goede soort beschouwd. Zij is zeer naverwant aan hirti- 
eollis, doeh onderscheiden door kortere sprieten en 
langere, aan de zijden veel minder sterk afgeronde, smal- 
ovale dekschilden. Het 3e tot 7° sprietlid is korter dan 
by hirticollis, maar toch altÿd langer dan breed, 
het 7° lid is opvallend dikker dan het 6°, de eerste 3 
knotsleedjes zijn slechts zwak langwerpig of kogelrond. 
Dekschilden niet zoo glad als by hirticollis, doch 
met zeer fijne, verspreide stippels. Sprieten en pooten 
geheel vuilrood. Lengte 11, mm. Onder plantenafval, 
rottend stroo en mest, zeer zeldzaam; niet als hirti- 
