ACHTSTE LIJST VAN SOORTEN ENZ. 283 
Germanica« zijn de twee voorlaatste sprietleedjes meestal 
donker (exemplaren met geheel roestkleurige sprieten 
komen ook in Nederland voor). Deze soort is zeer ver- 
anderlijk in grootte ; roestrood, kop en halsschild donker- 
bruin (type), of kop en halsschild nagenoeg zwart 
(a. rufipennis Payk., bicolor Schmidt), of roestrood, 
grooter, meer langwerpig, met zwarte sprietknots (a. 
consobrina Sahlb., pallescens Schmidt), of kleiner 
en nagenoeg kogelvormig (a. subglobosa Reitt.), of 
klein, bleekrood, kop, halsschild en naad der dekschilden 
bruin (a. brunneicollis Sahlb.). Deze komen allen in Neder- 
land voor. 
1229. Liodes calearata Er. Exemplaren met rood- 
achtige sprietknots vormen de a. ruficornis Fleisch. 
(luteicornis Fleisch.). 
1252bis, Clambus punctulum Beck., Gyll. In het Haagsche 
bosch, tusschen dorre bladeren (Everts). 
1270%is. Ptiliolum fuscum Er. (det. Ericson). Haagsche 
bosch, Juli, Aug., tusschen dorre bladeren (Kverts). 
1286%%, Trichopteryx ?cantiana? Math. (det. Ericson). 
Haagsche bosch, tusschen dorre bladeren (Everts). 
Van deze soort, welke ik in de 7° Lijst (zie Tyds. v. 
Ent. LIV, 1911, blz. 222 1)) uit de nederlandsche fauna 
heb moeten schrappen. werden thans drie exemplaren, 
ofschoon met eenigen twijfel, door den heer I. B. Ericson 
te Hindas by Gothenburg als zoodanig gedetermineerd. 
Volgens Matthews onderscheidt zich deze soort van lata 
door de geringere grootte, den kleineren kop, het aan de 
basis veel minder verbreede halsschild, de diep zwarte 
kleur, de zeer korte beharing en door de kortere, dikkere, 
zwartachtige sprieten. Het groote halsschild is in dicht 
opeen staande, gebogen rijen, eenigszins korrelig en van 
sterk glanzige, diep rimpelige tusschenruimten voorzien. 
Dekschilden met nagenoeg evenwijdige zijden en met 
