284 ED, EVERTS. 
dwarsrijen van matig sterke korreltjes. Van atrata Mots. 
onderscheiden door de helder gele pooten. Lengte ruim 
4/,—1 mm. 
1288. Trichopteryx sericans Heer (det. Ericson). Haagsche 
bosch (Everts), Delft (Bosscha) en Oldenzaal (De Vries 
van Doesburgh). 
Ook deze soort is thans, op gezag van den heer I. B. 
Ericson, als nederlandsch bekend. Deze onderscheidt zich 
door de korte, tamelijk breede, iets neergedrukte gedaante. 
Dofzwart, lang bruin behaard. Halsschild matig groot, 
aan de basis iets verbreed, met weinig afgeronde zijden; 
met dichte, onderbroken rijen van tamelijk groote korreltjes 
en ruw rimpelige tusschenruimten. Dekschilden diep en 
dicht korrelig. Sprieten zwartachtig, pooten geelachtig. 
Lengte ®/,—ruim ‘/; mm. 
1332. Gnathoncus punetulatus Thoms. a. subsuturalis 
Reitt. De naadstreep is tot over het midden verlengd (bij 
het type daarentegen, tot op een kort basaalstuk na, ge- 
reduceerd). St. Pieter bij Maastricht. 
133705, Abraeus granulum Er. Aalbeek (L.) Juli, in gras, 
nabij Lasius fuliginosus (Riischkamp 5. J.). 
1345. Phalacrus coruscus Panz. Kleine exemplaren 
vormen a. Humberti Rye; zelden zijn de pooten bruin 
(a. picipes Steph.), Nijmegen; nog zeldzamer bruingeel 
(a. rufipes Tourn.), Maarsbergen. 
1348bis, Olibrus Baudueri Flach. Zou op Artemisia 
campestris leven. Bj Haarlem (Overveen), Juli (Groll 
en Everts), Hilversum, Juli (Everts). Exemplaren van 
deze soort stonden in mijne collectie met millefolii 
Payk. vermengd. Zij onderscheidt zich door de sterk 
glanzige bovenzijde; kop en halsschild zijn, door den 
microskoop gezien, niet gechagrineerd; met zwak groen- 
achtig-bronzigen weerschyn. By millefolii daarentegen 
is de geheele bovenzijde, door den microskoop gezien, 
hes 
