296 ED. EVERTS, 
2288. Meloë proscarabaeus L. By & var. simplicicornis 
Escher. zijn de sprieten niet geknikt, maar evenals bij 
het ©, gewoon verdikt. Breda (H. Cool). 
2201. Meloë brevicollis Panz., var. cephalotes Curtis. 
Halsschild dicht en sterk bestippeld ; by het type spaar- 
zaam en weinig sterk bestippeld, zeer glanzig. Met het type. 
2305. Anthicus flavipes Panz. Exemplaren met zwart- 
achtigen kop en halsschild en geelbruine dekschilden zijn 
a. flavescens Pic. 
2313. Oedemera podagrariae L. a. femoralis Seidl. 
Achterdyen by het £ geheel donker. Gronsveld, Juli 
‘wijlen Mr. Leesberg). 
2329. Rhagium bifasciatum F. Van deze soort zijn 
in Nederland 3 kleur-aberraties bekend, welke door 
Heuer (Notiz über die Abänderungen von Rhagium 
bifasciatum F., in »Coleopterol. Rundschau« 1912, 
Heft VIII—IX, 109) aldus geduid worden : 
a. Ecoffeti Muls. De gele banden op de dekschilden 
zijn zoozeer verbreed, dat zy de geheele, by normale 
exemplaren tusschen deze liggende, ruimte opvullen. 
Deze noemde ik unifasciatum Muls. By Breda. 
a. lituratum Fugner. De gele kleur van den achtersten 
band op de dekschilden breidt zich zoozeer uit, dat 
nagenoeg het geheele topgedeelte, achter den zwarten 
widdenband, geel is. By Epe en Apeldoorn. HeLLER 
vereenigt hiermede unifasciatum Muls., by welke 
het roodbruin aan den top der dekschilden zich zoo- 
zeer naar voren uitbreidt, dat de achterste gele band 
ook daardoor verdrongen wordt (niet inl.). Deze ab. 
zou dan moeten heeten nnifasciatum Muls. 
(= lituratum Fugner). 
a. rufum Prell. De beide gele banden op de dekschilden 
zijn door roodbruin verdrongen, de voorste is nog 
flauw aangeduid ; het zwart is meer of minder vóór 
