VKKSLAC. Ill 



XAvartbruine kleur met enkele lichte vlekjes. De t)-piï van 

 het genus, PI. siirnbanaY.\\àç.x\., was ook onder het Javaansche 

 materiaal aanwezig ; 



OrnitJiosclicvia n. g. oailatum n. sp. ; zeer eigenaardig zijn 

 2 lensvormige, glanzig zwarte verhevenheden dicht vóór de 

 spits van het geheel gele achterlijf. 



De in Europa in talrijke soorten voorhandene geslachten 

 TepJiritis en Trypeta zijn in de Javaansche fauna zeer schaars, 

 het laatste in 't geheel niet vertegenwoordigd. 



Vervolgens vermeldt Spr., dat hij in de laatste jaren onder- 

 zoekingen heeft verricht omtrent de nog zeer onvolledig 

 bekende metamorphose der Dipteren. Hij heeft langzamerhand 

 een materiaal bijeengebraclit, waarin althans de voornaamste 

 families alle door enkele vormen vertegenwoordigd zijn en 

 heeft daarvan een vergelijkend morphologisch onderzoek 

 nagenoeg gereed. Vooral den nog zeer duisteren kopbouw 

 dezer larven heeft hij nagegaan, o.a. met het doel om de 

 morphologische waarde van het inwendige kopskelet der 

 hoogere Diptereii te leeren kennen. Spr. kwam tot het resul- 

 taat, dat de door HOLMCiREN aangenomen serie: CJiiroìbOìmis, 

 PJialacrocera, Microdon, Musea niet den juisten ph}'logene- 

 tischen weg kan aanduiden, maar dat op minstens vier ver- 

 schillende plaatsen van het systeem reductie van den kop 

 der Dipterenlarven is opgetreden. De Tipulidenstam staat 

 hierbij geheel op zichzelf. Zeer belangrijk is de nog nagenoeg 

 volledig gechitiniseerde kop van Tliereva, bij welke bovendien 

 het inwendig kopskelet, het tentorium, met zijne staafvormige 

 verlengsels sterk ontwikkeld is en bovendien zich van het 

 achtereinde van den kop een lang, smal aanhangsel in den 

 thorax uitstrekt (de metacephale staaf), aan welks achter- 

 uiteinde de oogblazen voor de vorming van het imaginale 

 oog ontspringen. Deze metacephale staaf en de staafvormige 

 aanhangsels van het tentorium vormen, alle zeer sterk ont- 

 wikkeld, het inwendig kopskelet der Dolichopodiden- en 

 Empidenlarven, en dringen ver in den thorax in, terwijl de 

 kop zelf hier klein en grootendeels met eene dunne, onge- 

 kleurde chitinehuid bekleed is. De weg, die naar de hoogere 

 Dipteren leidt, is een andere; bij deze spelen noch de meta- 

 cephale, noch de tentoriunistaven eene rol, maar is het 



