V'ERSLAC. Ix 



Lucanicles du Musée de Bruxelles", Mémoires de la Soc. 

 Elit. Belge 1902, pag. 58, eene vergelijking gemaakt tusschen 

 Dorens derelictiis, nidis en yatiociiiativns VVestw., hoewel hij 

 D. ntdis 00k alleen kende uit de beschrijving en de afbeel- 

 ding. Door cene onjuiste lezing is Spr. tot de verkeerde 

 meening gekomen, dat volgens BoiLEAU D. ritdis en dcndictiis 

 s}-noniem zouden zijn. Daardoor is deze foutieve opgave 

 ontstaan in den Coleopterorum Catalogus, waarvan Spr. de 

 Lucaniden heeft bewerkt. Hij hoopt die fout eerstdaags in 

 het Tijdschrift voor Entomologie te herstellen. Kort geleden 

 nu heeft de heer R. Obertiiur te Rennes Dorens derelietns 

 in aantal uit het Himala\'agebied ontvangen en wel, met de 

 wijfjes, ook de mannetjes. De exemplaren die Spr. vertoont, 

 zijn hem door dien heer welwillend geschonken. 



De heer Veth vertoont exemplaren van een tweetal nog 

 weinig bekende Coleoptera, die hij den vorigen zomer ving, 

 n.l. Poeadiodes Wajdelota Wank, van de Plitvicer-Seen in 

 Kroatië en Braehvsomns Frivaldszkyi Reitt. van Herkulesbad 

 in Hongarije. 13e eerste soort werd ontdekt bij Minsk in 

 Lithauen en later nog gevonden bij Ebensee in Neder-Oos- 

 tenrijk en in Kroatië. Spr. trof deze soort aan in enkele 

 exemplaren in Bovisten, tusschen een groot aantal van Poea- 

 dins ferrnginens F. De tweede soort schijnt nog alleen bij 

 Herkulesbad te zijn gevangen. 



In de tweede plaats laat hij eenige soorten van Coleoptera 

 zien, die door den heer JACOBSON op het eiland Simaloer 

 zijn gevangen en die nieuw zijn voor de wetenschap. Het 

 zijn Chrysochroa fnlminaiis F. var. nigra \'eth, Ene/ilora 

 Jacobsoni Oh., Enehlora nigrcsecns Oh. en linelilora nigres- 

 ceiis Oh. var. rnßpennis Oh. Met uitzondering van laatstge- 

 noemde variëteit onderscheiden deze soorten zich door eene 

 zwarte of uiterst donkere groene kleur, terwijl de t)-pe van 

 Chrysoehroa fnhninans F., evenals de naaste verwanten der 

 beide nieuwe EneJilord s, eene schitterend groene kleur ver- 

 toonen. Deze neiging tot melanisme is vooral ook daarom inte- 

 ressant, doordat zij ook bij geheel andere dieren van Simaloer 

 afkomstig, zelfs bij eene apensoort, wordt aangetroffen. Ook 

 de fraaie variëteit van Clir. fnlininans, chior SNELLEN VAN 



