XVIII VERSLAG. 



In de tweede plaats laat Spr. circuleeren eene Coccidc uit 

 Brazilië, hem door pater Hp:seijiaus toegezonden. Daar het 

 een vrij levend, ongevleugeld wijfje is, moet het tot de 

 Cocchia behooren. Het voorwerp is zeer merkwaardig door 

 de eigenaardige was-aanhangsels, die in de conservatievloei- 

 stof, eerst formaldeh}-de, later 80 ^j^^ alcohol, zich goed 

 houden. Daar men de diertjes zoo zelden ziet, vertoont Spr. 

 een paar mannetjes van Coccidcn, door hem in Zwitserland 

 (Murren, (S) aangetroffen, die door hem, wegens het bezit 

 van vleugels (trouwens maar één paar) en twee staartdraden, 

 in de vlucht voor kleine Epìtcììicridcìi werden aangezien. 

 Of de dieren tot de Coccidac of Lccaniidac behooren, durft 

 Spr. niet uitmaken. 



Ten derde herinnert Spr. er aan, dat reeds meermalen 

 werd opgemerkt, dat bij sommige wantsen, vooral Pentatomidac, 

 kinderzorg voorkomt ; het meest bekend is dat van Elasino- 

 stctims intcrstinctus L., waarvan Spr. een exemplaar vertoont. 

 Het bleek aan Spr., dat hetzelfde ook voorkomt in de familie 

 der Corcidac, en zeer gemakkelijk is te constateeren bij 

 PsciidopJilacus Fallcnii Schill., die men overal in de duinen 

 kan aantreffen tusschen Erodium ciciitariiim l'Herit; men 

 vindt gewoonlijk de familie bijeen. Op dezelfde plaats is ook 

 te vinden de zeldzame Pseudophlacus Waltlii H.S., maar aan 

 Spr. is het nog niet gelukt, deze soort aan te treffen. 



Bij zuidelijke soorten der Coreidae komen vormen voor 

 allerzonderlingst versierd met stekels. Deze stekels schijnen 

 de dieren te gebruiken om hunne eieren tusschen te dragen. 

 Toen Spr. hierop attent was gemaakt, bleek het, dat het 

 ccnige exemplaar van Phylloinorphc laciniata Vili, in zijn 

 bezit, werkelijk op deze wijze een drietal eieren meedraagt. 

 Spr. had ze aanvankelijk aangezien voor Acari. 



Het bleek Spr., dat deze stekels of doornen s}-stematisch 

 van belang kunnen zijn en wel bij het genus Ploiaria. be- 

 hoorende tot de Euiesini, eene onderfamilie der Rcdiiviidae, 

 die zich onderscheiden door hunne lange voorcoxae, twee- of 

 een ledige tarsen en geene ocellen bezitten. De voorpooten 

 zijn roofpooten, met de tibia korter dan de dij. 



Door hun smallen habitus en de lange, geknikte sprieten 

 gelijken ze zeer op de Bcrytidae, die ook met doorntjes zijn 



