wil VERSLAC;. 



vouwen zijn. Het is daaroni ook mogelijk, dat DoiJRN waar- 

 genomen heeft doorn I en III, terwijl DouciLAS en ScoTT 

 doorn I en II zagen ; bij deze opvatting zou PUTON ten 

 onrechte den term postscutellum op de punt van het 

 sGutellum toepassen en zou het ,, postscutellum" DOHRN 

 identiek zijn met ,,le scutum du métathorax" van PUTON. 

 Tegen deze opvatting pleit echter, dat DoHRN de tweede 

 spina ,, hellgelb" noemt, en dat is steeds spina II. 



De doorneii der drie genoemde soorten Ploiaria laten zich 

 nu als volgt karakteriseeren : 



Doorn I ontspringt op den tuberkel van het scutellum, 

 vlak achter het pronotum, en is steeds spits. De richting is 

 in hoofdzaak naar achteren, bijna in de richting van de 

 dorsaallijn van het pronotum. 



Bij ciiliciforiuis is de doorn óf recht, óf wel licht gebogen, 

 meer met de concaviteit naar voren dan naar achteren, 

 vuilwit van kleur. 



Bij vagabunda iets meer gebogen, concaaf naar voren, 

 kleur wat helderder dan bij de vorige soort, geelwit. 



Bij Baerenspriingi zeer duidelijk gebogen, concaaf naar 

 voren, kleur zwartachtig. 



Doorn II, aan het eind van het scutellum ; bij alle 

 soorten recht, spits, geelwit en met den top meer tot doorn I 

 genaderd dan met de basis. Deze twee doornen maken dus een 

 hoek met elkander, het duidelijkst bij vagabunda. Bij Baercn- 

 sprungi duidelijk korter dan doorn I, bij de twee andere 

 soorten ongeveer even lang. Vreemd is dat Dohrn bij ciili- 

 ciforniis dezen doorn niet waarnam. 



Doorn III, op het scutum van den métathorax. Deze 

 doorn is steeds zwart, bij de soorten, die vergeleken worden. 



Bij cidiciforiuis klein, eenigszins spits, veelal iets naar voren 

 gericht, afhankelijk of het abdomen gestrekt of naar beneden 

 gekromd is, zoodat zijne richting met die van doorn 1 een 

 scherpen of rechten hoek maakt. 



Bij Baerenspriingi is deze doorn even lang als doorn 1, 

 naar achteren gebogen en van het begin tot het eind even dik. 



Bij vagabunda recht. Bij deze laatste soort zijn alle drie 

 doornen ongeveer even lang en, x'ergeleken met de beide 

 andere soorten, relatief klein. 



