X1>IV M^RSLAG. 



behoort, als ììioiwgyaphist dus, een toonaangevend oordeel 

 uitspreken, totdat enz 



Alweder de vicieuse cirkel. 



Een prachtig voorbeeld hiervan vind ik o. a. bij eene 

 Stapliylhiide : 



Mycetoporus brunneus Mrsh. (s)'n. lepidus Gra\'., longulus 

 Mnnh., bimacnlatus BoiSD, & Lac, ruficornis Kr.). 



Al deze, oorspronkelijk als soorten beschreven vormen, 

 zijn door Fauvkl (Faune Gallo-rhénane III, Staphylinides 

 p. 567) kritisch behandeld en niet eens als variëteiten eener 

 zelfde soort, maar als s}'noniemen van brunneus Mrsh. 

 beschouwd. 



Ganglbauer (1. c. II p. 371) noemt lepidus Grav. synoniem 

 met brufineus Mrsh., daarentegen longulus Mnnh. en bima- 

 cnlatus BoiSl). Lac. (s}-n. ruficornis Kr.) variëteiten van 

 brunneus Mrsh. 



Later onderscheidt de specialiteit G. LUZE (in „Verh. d. 

 Wien. Zool. bot. Gen. 1900 — 1901) vier goede soorten : 

 n.l. Mycetoporus brunneus Mrsh. (syn. lepidus Grav.). 

 » longulus Mnnh. 



» bimacnlatus Lac. en 



» ruficornis Kr. 



En eindelijk vermeldt Reitter (1. c. II p. 100) de soorten : 



Mycetoporus brunneus MrsII. {lepidus Gra\'.). 

 » longulus Mnnh. en 



»* bimacnlatus BoiSD., 



welke aan hem niet bekend is. 



Van Mycetoporus nficornis Kr. wordt geene melding 

 gemaakt. 



De oorspronkelijke zienswijze is dus nu nagenoeg weder 

 gangbaar. 



Nog een paar andere voorbeelden : 



Paederus gemellus Kr. en sanguinicollis Sti;i'H., door 

 Eau VEL (1. c. p. 335) als rassen van P. ruficollis Erichs. 

 beschouwd (hier: ruficollis Eabr. = gemellus Kr.), zijn bij 

 Ganglbauer (1. c. II p. 536) en Reitter (1. c. II p. 152) 

 drie goede soorten, van welke bij GANGLBAUER : ruficollis 

 Erichs, ex parte, Fauvel ex parte, s}-noniem is aan sangiiini- 

 collis Steph., terwijl de soort : ruficollis van FaBR. (ErICHS. 



