MORSLAC. LXIII 



Juli uit en nadat ik met succes de rupsen had opgekweekt, 

 had ik in begin Augustus tal van cocons. De/e cocons 

 waren voor het meerendcel vastgehecht aan de glaswanden, 

 waar zij conglomeraten vormden en verder aan alle vaste 

 dingen in het insectarium ; enkele rupsen sponnen zich aan 

 de rozentakjes vast, met of zonder blad. 



Dr. Oudp:mans schrijft in zijne ,,Nederlandsche Insecten", 

 pag. 429 : ,,De eieren der najaarsvlinders overwinteren en 

 de spinsels, waarop deze zich bevinden, vallen niet van de 

 boomen af, daar de rups het blad, waaraan het spinsel 

 bevestigd is, of het spinsel zelf tevens aan den tak vastspint. 

 Deze spinsels vallen nadat de boomen hun loof verloren 

 hebben gemakkelijk in het oog ; het zou de moeite waard 

 zijn, om te onderzoeken, of de rupsen der eerste generatie 

 dezelfde, dan onnoodige voorzorg nemen en of ook de man- 

 lijke rupsen dit doen". 



Voorzoover ik nu heb kunnen nagaan (ook in de vrije 

 natuur), zijn de gewoonten der eerste generatie volkomen 

 gelijk aan die der tweede en spinnen de rupsen hare 

 cocons liefst op plaatsen, die niet in beweging zijn. Men 

 vindt de meeste cocons op de stammen en takken en niet 

 op de bladeren. De manlijke rupsen doen precies als de 

 vrouwelijke. Tevens wil ik er op wijzen hoe, gedurende de 

 Org j' ia-plaag in Den Haag, de in de ,, Nieuwe Courant" 

 geïncrimineerde ,,eiernesten" (ornithologisch begrip) vooral 

 te vinden waren op de dikkere takken. 



De cocons kwamen na ongeveer 14 dagen uit (de juiste 

 data heb ik helaas niet genoteerd), en had ik toen de gele- 

 genheid, om na te gaan, of O. antiqua zich parthenogenetisch 

 voortplant. De eerste wijfjes, die eerder voor den dag 

 kwamen dan de mannetjes, werden direct met cocon en al 

 geïsoleerd; zij gelijken meer op eierzakjes dan op vlinders. 

 Deze geïsoleerde wijfjes zetten na een dag tal van eieren af, 

 meest op de ledige cocons. Uit deze eieren heeft zich geen 

 een rupsje ontwikkeld en was er in eenige door mij onder- 

 zochte eieren geen spoor van verdere ontwikkeling te zien. 

 Parthenogenesis heb ik dus niet kunnen constateeren. 



Een tiental wijfjes waren met een zestal mannetjes opge- 

 sloten en nu heb ik waargenomen, dat de mannetjes alle 



