p. HAVERHOKSÏ, DK COCONVORMING VAN HYLOPHILA PÄASINANA L. 15 



vlakte is aangesponnen. Aan het eene uiteinde is het spinsel 

 toegespitst, het andere einde is stomp en als min of meer 

 vlak afgesneden. Over het midden van dit stompe gedeelte 

 loopt van ouder tot in een kleinen top naar boven eene vrij 

 dikke lijst, eene kiel, waarin zich eene uiterlgk onzichtbare 

 langspleet bevindt. Die kiel bestaat dus uit twee halve lijsten, 

 die gedurende liet popstadium veerkrachtig tegen elkander 

 sluiten, doch voor den druk van den zich ontpoppenden vlin- 

 der tijdelijk uiteenwijken om dezen gelegenheid te geven het 

 spinsel te verlaten. 



Wanneer eenige cocons met elkander vergeleken worden, 

 valt nog eene andere bijzonderheid in het oog. De meeste zijn 

 aan de bovenzijde gelijkmatig afgerond, sommige echter ver- 

 toonen een tweetal geheel of ten deele ontwikkelde randen of 

 lijsten. Deze lijsten beginnen aan het spitse einde van den 

 cocon, wijken in het midden buikig van elkander af en ver- 

 eenigen zich weder bij den top van het stompe uiteinde. 



Boe ontstaan nu deze randen en hoe verkrijgt de rups aan 

 het vooreiude van den cocon eene gespleten lijst V 



Zij begint haren arbeid met het aanbrengen van " eenig 

 .vliesachtig weefsel op de plaats, die zij ter vcrpopping lieeft 

 gekozen. Vervolgens klampt zij zich hier stevig met de 

 sterk ontwikkelde naschuivers vast en weeft dan om en over 

 zich heen oen ijl, wijdmazig spinsel, waarbij zij evenals 

 sommige andere insecten haar lijf als vorm of mal gebruikt. 

 Terwijl het achterste gedeelte van haar lichaam rustig blijft 

 liggen, brengt zij het lenige voorlijf zóó ver langs den rug 

 en de zijden achterwaarts, dat alle punten om haar heen door 

 den spinlepel worden bereikt. De vorm van het spinsel aan 

 het toegespitste einde wordt dan onmiddellijk bepaald door de 

 gedaante van het sterk achterwaarts gedrongen en daardoor 

 verdikte achterlijf. De meerdere wijdte aan het andere, stompe 

 einde is een gevolg van de vrijere, ruimere bewegingen, welke 

 de kop daar kan uitvoeren. Het omspinnen van het verdikte 



