p. HAVERHORST, ÜK COCONVORMING VAN HYLÜPHILA PRASINANA L. 17 



kop door het spinsel heen te duwen. Daarna plaatst zij zich 

 met den kop en het eerste borstsegment schrijlings op den rand 

 der gemaakte opening en brengt nu beurtelings ter linker- en 

 ter rechterzijde zoo overvloedig spinstof aan, dat de beide 

 dunne randen weldra in eeii ])aar dikke, reclite, veerkrachtige 

 lijsten zijn veranderd. De aanvankelijk kleine opening wordt 

 middelerwijl naai boven en naar beneden door den rijzenden 

 en dalenden kop tot eene spleet van voldoende lengte uitge- 

 rekt of uitgescheurd. Trekt daarna de rups den kop en de 

 pooten terug, dan sluiten de beide lijsten zich dicht aaneen. 

 Ten slotte nog eene opmerking omtrent de plaats, die de 

 rups zich ter verpop})ing kiest. De mededeelingen hieromtrent 

 zijn niet alle even juist. Zoo vindt men in den nog verschij- 

 nenden door Dr. A. Spuler herzienen 3" druk van Hofmanns 

 »Die Schmetterlinge Europas« opgegeven, dat de cocon »an 

 der Blattoberseite« aangesponnen svordt. Die uitspraak schijnt 

 een gevolg van minder volledige waarneming. Ouder de cocons, 

 die ik voor mij heb, zijn er een vijftal op eikebladeren ge- 

 sponnen „en alle, zonder uitzondering, bevinden zich aan de onder- 

 zijde. De juiste toedracht der zaak zal wel de volgende zijn. 

 De beukebladeren vertoouen ten tijde van de verpopping der 

 rups, in het najaar, op de ondervlakte sterk verheven zijner- 

 ven, die evenwijdig, dicht naast elkander loopen ; de boven- 

 zijde der bladeren is daarentegen gelijkmatig effen en de rups 

 geeft hieraan de voorkeur. Bij eikebladeren bestaat dit sterke 

 onderscheid tusschen de beide bladoppervlakten niet en de 

 rups behoeft derhalve hier de onderzijde van het blad niet te 

 vermijden. Ook is het geen vaste regel, dat de larve den cocon 

 vrij tegen eene bladvlakte opweeft. Zij schijnt deze op hoogen 

 trap van ontwikkeling staande vaardigheid slechts min of meer 

 uoodgedrongen te gebruiken. Geeft men haar keuze, dan volgt zij 

 nog gaarne den weg van rupsen met minder hoogstaand spin- 

 vermogen. Zij kiest zich ter verpopping dan dikwijls eene 

 verborgen plaats: de ruimte tusschen een paar bladeren of de 



1 ijdschr. c. Enioui. UI. 2 



