114 ED. EVERTS, 



Dekschilden met drie zwakke langsribbeii, voor het uit- 

 einde zonder tandje of scherpen hoek. Tamelijk breed- 

 ovaal, licht bruingeel, de dekschilden met eeuige smalle, 

 bruinachtige laugslijuen, van welke de buitensten gewoon- 

 lijk in eenige vlekken opgelost zijn. Meso- en metasternum 

 en achterlijf, behalve het roodachtige uiteinde, zwart. 

 Bovenzode uiterst fijn en dicht bestippeld en uiterst 

 fijn en kort behaard, vrij dof. Halsschild smaller dan 

 de dekschilden, in 't midden driemaal zoo breed als 

 lang, naar voren veel meer versmald dan naar de 

 rechte achterhoeken, in 't midden voor de basis met 

 eene dwarsgroef. Lengte 4V2 — 5 mm. 



4. canaliculatus Lac. 

 5 (4) zie verder bij 3. elegan s Pz. (nee dep res su s F.) 

 en (assimilis Payk.). 

 378. Hydroporus dor salis F. Exemplaren zonder 

 vlekken op halsschild en dekschilden, doch slechts met 

 roodachtig gekleurden zijrand vormen ab. c. marginalis 

 Schilsky. Met het type. 

 392. Hydroporus planus F., var. frisius Verhoeff. 

 Hiertoe behooren bijzonder kleine exemplaren (nog niet 

 4 mm.). Dekschilden slechts met een klein geel schouder- 

 vlekje of aldaar geheel zwart, zijrand donker. Kop geheel 

 donker of slechts met eene fijne roodachtige streep aan 

 den achterrand. Stippellijnen der dekschilden tamelijk 

 zwak. Deze oj) Norderney gevonden var. werd ook bij 

 den Haag aangetroffen. 

 432. R h a n t u s b i s t r i a t u s Bergst. (adspersus F.), 

 ab. e. maculicollis Dalla Torre. Hiertoe behooren exem- 

 plaren bij welke het midden van de basis zwart is. Het 

 type heeft een eenkleurig halsschild. 

 453. G y r i n u s n a t a t o r L. De var. Wankowiczi lieg. van 

 den vorm mergus Ahr. is bij Leiden gevangen. Zij 

 onderscheidt zich (lo or veel krachtiger stippelrijeu en 



