276 K. J. W. KEMPERS, NOG lETB OVER HET 



mijn bereik, omdat ik nog betrekkelijk te weinig vleugels te 

 myner beschikking heb, en het werk hieraan verbonden te 

 omvangrijk is. De onder-orde der Fhytophagen leent zich tot 

 dit doel nu reeds al goed en daarom neem ik deze groep om 

 mgn bedoeling weer te geven. 



Aangenomen wordt, dat de meest ingewikkelde vleugel de 

 oudste is. Tal van bestaande kevers, zelfs van de meest ver- 

 schillende familiën bezitten een bijna gelijkvormige vleugel - 

 teekening. Langzamerhand verdwijnen dwarsaderen; dit geschiedt 

 geleidelijk, bij stukken en brokken en zoo ontstaan steeds 

 meer vereenvoudigde vleugelbeelden. Hoe eenvoudiger beeld, 

 hoe jonger de soort is. Wij komen dan tot de gevolgtrekking, 

 dat naast de oude soort, die nog steeds is blyven bestaan, 

 jongere, nieuwere soorten ontstaan zijn. 



I. Uitgaande van de familie Cera?nèi/ac?aö is het meest ingewik- 

 kelde vleugelbeeld te vinden bij Spondylus huprestoides L. 

 {Spondylini). Ader III vormt aan het einde een cel, die 

 door een dwarsader verbonden is met de terugloopende 

 tak van ader V. Die dwarsader loopt over een driehoekige 

 vlek, welke met den scherpen hoek gericht is op de basis 

 van den vleugel. In het midden van die dwarsader is een 

 restant van ader II zichtbaar, van welke laatste ader twee 

 randaderen over zijn. 



Ader VII is gevorkt en schijnt naby ader V, dicht bij 

 den vleugelwortel te ontspringen ; de voorste tak verdeelt 

 zich ter halver lengte nogmaals in twee takken a en h, 

 de achterste tak is verbonden door een dwarsader met 

 ader IX. 



De ader IX is hier enkelvoudig, doch bij het exemplaar 



dat tot mijn beschrijving leidde is nog iets te zien, dat 



aan een cel (wigvormig veld) doet denken, (zie fig. la). 



Ader IX is tweeledig ; de voorste tak («) is door een 



korte dwarsverbinding verbonden met ader IX. (zie fig. 1). 



Ditzelfde beeld geeft de vleugel te zien van : 



