VERSLAG. XI 



De heer Roepke deelt mede, dat de Xylocopa's of hout- 

 bijen in de tropen tot de meest voorkomende insecten 

 behooren. Op Java zijn drie soorten zeer gemeen, nl. coerulea 

 L., ac-stuajis l^. {confusa PEREZ) en temdscapa Westw. Eene 

 vierde soort, latipes Drurv, is evenmin zeldzaam, terwijl er 

 nog ongeveer een tiental andere soorten voorkomen, die zich 

 meer beperken tot de wildernis of althans minder algemeen 

 zijn. De eerstgenoemde drie soorten hebben zich zoodanig 

 aan de nabijheid van den mensch gewend, dat men haar 

 zelfs in de centra der groote plaatsen aantreft. Zij worden 

 algemeen met den Maleischen naam ,,koembang" aangeduid. 

 De Xylocopas zijn ijverige bloembezoekers en met mooi 

 weer ziet men deze insecten van 's ochtends vroeg tot zons- 

 ondergang eene groote verscheidenheid van bloemen bezoeken. 

 Evenwel maken zij wel eenige keuze. Zoo heeft Spr. op de 

 groote bloemklokken der Thiinbergia grandiflora uitsluitend 

 de groote zwarte soorten [tcnuiscapa, latipes) waargenomen, 

 nooit echter de bonte coerulea of aestuans. Echter zijn het 

 alleen de wijfjes, die bloemen bezoeken. De mannetjes ziet 

 men er nooit en men moet hunne gewoonten kennen, om 

 hen te vinden. De groote zwarte mannetjes van tenuiscapa 

 en latipes houden zich graag in de nabijheid van zulke 

 plaatsen op, waar veel wijfjes voorkomen. Bij voorkeur gaan 

 zij daarbij op eene iets uitstekende punt zitten, b.v. op eene 

 lat van een bamboehek, een dor takuiteinde, op een nok 

 van een dak enz. Hier zitten zij soms minuten lang stil, 

 totdat zij plotseling opvliegen en met luid gebrom eenige 

 kringen in de lucht beschrijven, om dan weer naar hun uit- 

 verkoren plekje terug te keeren. Gewoonlijk zijn er meerdere 

 exemplaren in eikaars nabijheid, die elkaar van het rust- 

 plekje trachten te verjagen, en daarbij komt het tot kleine 

 kibbelpartijen in de lucht. Sommige waarnemers meenen, 

 dat ook de paring op overeenkomstige wijze wordt voltrokken ; 

 het is Spr. echter niet gelukt, hieromtrent zekerheid te ver- 

 krijgen, omdat men de twee seksen in de lucht niet kan 

 onderscheiden. Geheel afwijkend hiervan is het gedrag der 

 mannetjes van aestuans. Deze gaan nooit zitten, maar hebben 

 de gewoonte, onophoudelijk om een lagen struik of iets 

 dergelijks heen te vliegen, daarbij naar Syrphiden-gewoonte 



