VERSLAG. ' XIX 



niet aangetroffen. De soort, opgezonden aan Dr. EvERTS, 

 bleek Balaniiius glandimn Mrsh. te zijn. Daar zij eerst half 

 Augustus tot imago ontwikkeld zijn, zullen zij datzelfde jaar 

 de eikels niet meer aantasten, doch daartoe eerst het daar- 

 opvolgende voorjaar overgaan. Men heeft dus hier twee ge- 

 slachten, dat der evene en dat der onevene jaren, die met 

 elkander afwisselen. 



De gekweekte kevers worden ter bezichtiging gesteld. 



In aansluiting aan 's Voorzitters bovenstaande mededeelingen 

 betreffende Colins ediisa F., moet de heer Brants tot zijn 

 leedwezen verklaren, bij het opkweeken der rups van genoemde 

 vlindersoort, niet gelukkiger te zijn geweest dan de heer 

 OUDEMANS, die zoo goed was, hem in het midden van de 

 afgeloopen Septembermaand, een 1 6-tal pasgeboren rupsjes 

 af te staan. Wel ging het daarmede aanvankelijk zeer naar 

 wensch en rekende Spr. op een gunstigen uitslag, te meer 

 waar de heer P. J. M. Schuijt de welwillendheid had, hem 

 bovendien een 5-tal eitjes van de zeldzame afwijking hélice 

 Hb. te schenken, uit welke zich, reeds 4 of 5 dagen nadat 

 ze waren gelegd, vier rupsjes ontwikkelden. Maar, naarmate 

 de regenachtige en bewolkte najaarsdagen in aantal toe- 

 namen, verminderde de ontwikkeling der rupsen en vertoonden 

 zich bij deze gaandeweg gelijke verschijnselen als die, welke 

 bij Dr. OUDEMANS het broedsel ten slotte te loor deden gaan. 

 In de eerste weken namen de diertjes gretig voedsel — bij 

 voorkeur Lotus corniculatiis — en groeiden zij dan ook 

 tamelijk snel, zoodat de verst ontwikkelden eind October 

 reeds de derde vervelling achter den rug hadden. Van toen 

 af evenwel verplaatsten zij zich weinig, gebruikten steeds 

 minder voedsel en werd de fraai-groene grondkleur gaande- 

 weg doffer en donkerder. Weldra vertoonde zich bij enkele 

 voorwerpen — in den regel het eerst aan de buikpooten — 

 een zwartachtige uitslag, die al spoedig overging in schimmel- 

 vorming, waarop dan onvermijdelijk de dood volgde. In den 

 loop der maand November nam de sterfte in die mate toe, 

 dat slechts een paar rupsen half December mochten beleven ; 

 en nog vóór Kerstmis viel het laatste voorwerp, geheel 

 zwart geworden en verspocht, op den grond, hoewel Spr. 



