VERSLAG. XXXI 



komen — paarsgewijs geplaatst — telkens acht, op elke der 

 geledingen 4 tot en met 1 1 tien van die zonderling gevormde 

 haren voor. Ook enkele der op het eerste en het laatste 

 segment ingeplante haren zijn intusschen aan den top ge- 

 splitst en toonen alzoo zekere neiging om in gaffelharen 

 over te gaan. Het bijna rechtstandige hoorntje op het 

 voorlaatste lid is kegelvormig, iets paarsachtig getint, rondom 

 overdekt met tallooze donkere wratjes en aan het einde van 

 een paar vrij lange haren voorzien. Reeds bij de eerste ver- 

 velling, een tiental dagen na de geboorte, ondergaat het 

 voorkomen van het rupsje cene zeer opvallende wijziging. 

 Bij die huidswisseling namelijk, verdwijnt bovenomschreven 

 krachtige beharing geheel. De vóórdien, tusschen de gaffel- 

 haren in, gladde, niet gewapende huid, wordt dan plotseling 

 segrijnachtig ruw, ook op het ronde kopje, en geheel over- 

 dekt met dicht aan elkaar gesloten witte wratjes, waarvan 

 elk, althans aan de geheele bovenzijde der rups, een kort, 

 kleurloos borstelhaartje draagt. Naar Spr. onderstelt, heeft 

 de reeds zoo spoedig verdwijnende bewapening van het rupsje 

 ten doel, dat tengere, zich weinig verplaatsende diertje, 

 gedurende de eerste dagen van zijn bestaan, te beschermen 

 tegen aanvallen van mijten, ,, mosbeertjes" en andere vijanden, 

 waaraan het maar al te zeer is blootgesteld in de vochtige, 

 onmiddellijk aan den grond gelegen omgeving, in welke het 

 bestemd is den langdurigen staat van rups door te brengen 

 en waartegen het nog niet, gelijk op lateren leeftijd, is gevrij- 

 waard door eene ruwe, met borstelhaartjes dicht bezette huid. 



Tot toelichting van een en ander doet Spreker een buisje 

 rondgaan, waarin zoowel een pas geboren, als een reeds voor 

 de tweede keer verveld, rupsje van Hemaris bombyliforniis 

 ESPER in formalalcohol zijn bewaard, welk laatste diertje, kort 

 na die vervelling, werd verlaten door de larve eener kleine 

 sluipwesp, die het rupsje, wellicht reeds toen het zich nog in 

 den eidop bevond, had weten aan te tasten. 



Bovendien geeft de heer Brants ter bezichtiging rond eene 

 teekening, op welke hij het jonge rupsje in verschillenden 

 stand, een paar van de bewuste gaffelharen en nog enkele 

 andere onderdeelen van het dier vergroot heeft afgebeeld. 



In verband nu met het voorgaande, veroorlooft Spr. 



