VERSLAG. XXXIII 



onder waarschijnlijk ook nog wel van nanonan ; krijgt hij 

 hieruit in het voorjaar wespen, dan is het tenminste zeker, 

 dat ook in ons land een deel der imagines nog in den 

 nazomer uitkomt en een ander deel na den winter, en dus 

 zeer waarschijnlijk, dat ook wij twee generaties hebben. Tot 

 zijn spijt heeft Spr. verzuimd, de verschillende verzamelde 

 larven in soorten gescheiden te houden en ze te beschrijven, 

 zoodat hij niet in staat is, eene beschrijving van de nenioriim- 

 larve te geven. 



Om bij de ,, kloppartij" te blijven, deelt Spr. mede, dat 

 hij hierdoor zes Lophj'rus-soori&n bemachtigde, van welke 

 er weder ééne, n.l. L. fnitetorum F., als nieuw voor onze 

 fauna vermeld kan worden. Deze soort, welker wijfje sterk 

 moet gelijken op L. variegatiis HtG. (die Spr. nog onbe- 

 kend is), onderscheidt zich van deze in twee opzichten: 

 i*^. doordat de met borstels bezette plaatjes aan het einde 

 der zaagscheede bij variegatiis groot zijn en van elkaar ver- 

 wijderd liggen, terwijl ze bij onze nieuwe soort klein en 

 tegen elkaar geklapt zijn ; 2°. doordat de epipygiën (d.i. de 

 zijdelingsche deelen van het negende rugsegment) bij variegatus 

 zwart, bij onze nieuwe soort geel zijn. Spr. vond ze in twee 

 variëteiten, n.l. liUescens Ensl., bij welke de middellob van 

 het mesonotum van voren geel is, en de var. lutcoliis Ensl., 

 bij welke de zijranden dier lob gele strepen vertoonen. Van 

 een drietal ter zelfder tijd gevangen mannetjes durft Spr. niet 

 uitmaken, of ze tot de eene of tot de andere soort behooren. 



Van den heer H. J. Klaassen te Amsterdam ontving Spr. 

 een Ç van Tenthredo solitaria SCOP. (= coryli Panz.), gevangen 

 te Deventer 15 Juni 1919. Met deze soort is iets dergelijks het 

 geval als met de, het vorig jaar vermelde, Dolerus anticus : 

 ze komt niet in de lijst van den heer OUDEMANS voor, 

 doch André vermeldt ze wel voor ons land. Waarschijnlijk is 

 ze dus vroeger door SNELLEN V. VOLLENHOVEN gevonden, 

 verloren geraakt, en na een halve eeuw opnieuw ontdekt. 



Nog vertoont Spr. twee exemplaren van Tenthredo livida 

 L. $, var. dubia Ström, welke var. een geheel zwart achterlijf 

 heeft, terwijl bij het type de laatste achterlijfssegmenten 

 rood zijn. Van deze var. vermeldt Enslin, dat ze locaal 

 soms meer voorkomt dan het type, zoodat het Spr. voor- 



