VERSLAG. LXVII 



van de excrementen 174, zoowel gave Tyrogly pluis farhiae 

 L. als brokstukken er van gevonden had, doch geen enkelen 

 CJieyletus; dat Spr. dus van meening was, dat de beide jonge 

 honden overleden waren door het genieten van voedsel, dat 

 van bedorven meel vervaardigd was. 



Het antwoord van den dierarts luidde, na dankbetuiging: 

 ,,De Ciieyletus-m\]i was toentertijd de eerste mijt, die ik uit 

 de excrementen isoleerde en wel uit het eerste preparaat, 

 dat ik vervaardigde. Ik kwam er toen niet toe, verder te 

 arbeiden, en trachtte eerst na ongeveer 14 dagen het onder- 

 zoek weer op te nemen, vond toen echter slechts brokstukken 

 van mijten zonder de voor Cheyletiden zoo karakteristieke 

 grijpklauwen en meende toen, dat de mijten door de alka- 

 lische reactie van het medium alle gemacereerd waren. Zoo 

 kwam ik er toe, hier alles weg te doen werpen." 



Hadden deze dierartsen niet den inval gekregen, de door 

 hen gevonden Acari door een deskundige te doen deter- 

 mineeren, zij zouden zeer waarschijnlijk een artikel geschreven 

 hebben over een nieuw geval met doodelijken afloop, ver- 

 oorzaakt door mijten in het darmkanaal ! 



Ten slotte laat Spreker een fraai exemplaar van de zoo 

 zeldzame Leucodonta bicoloria Schiff, rondgaan, welke Noto- 

 dontide d©or hem 24 Mei 1920 in het Beekhuizer Bosch bij 

 Velp gevangen werd. Het diertje zat op 10 centimeter van 

 den bodem tegen een grassprietje en was blijkbaar pas uit de 

 pop gekropen. Hij biedt het exemplaar aan den Voorzitter 

 aan voor diens fauna-collectie. — In de En to m ol o g isc h e 

 Berichten van i Januari 1902 (No. 3) publiceerde Spreker 

 reeds de vondst van deze voor onze fauna toenmaals nieuwe 

 soort door den heer E. BERENDS te Velp, den 24 Juni 1900. 



De heer J. Th. Oudemans laat, na eene pauze van circa 

 een uur, ter bezichtiging rondgaan eene op dubbele grootte 

 vervaardigde photo van de volwassen rups van Synopsia 

 sodar ia Hb., eene onzer zeldzaamste Geometriden. Zij werd 

 tot nog toe slechts aangetroffen op enkele heidevelden in 

 Gelderland en bij Breda. Sprekers zoon ontdekte haar in 

 19 18 nabij Garderen en vond haar ook dit jaar ter zelfder 

 plaatse. Eene eigenaardigheid der rups is, dat zij overdag 



