LXVIII VERSLAG. 



loodrecht uitgestrekt, met den kop naar boven, doodstil zit 

 aan de toppen van hooge heideplanten. Een voorwerp, dat 

 in gevangenschap dezen stand had aangenomen, werd daarom 

 gephotographeerd. Zij zitten dàn ook wel eens met den kop 

 naar beneden, doch dit werd, althans te Garderen, in de 

 natuur niet waargenomen. Bij nauwkeurig toezien ontdekt 

 men, dat de rups in haar stokstijven ruststand door een 

 spinseldraad met een nabijzijnd heidetakje verbonden is. 

 Stoort men zulk eene rustende rups, dan krult zij zich op 

 als eene horlogeveer. Zij eet des nachts. 



Vervolgens deelt Spr. het een en ander mede over het 

 vangen en praepareeren van H)'menoptera, inzonderheid om- 

 dat in de laatste jaren het aantal verzamelaars dezer Orde 

 aanmerkelijk is toegenomen. Sprekers praktijk op dit gebied 

 is reeds meer dan 40 jaar oud en acht hij het daarom niet 

 verkeerd, daaruit het een en ander mede te deelen. 



Op zijne excursies neemt Spr. niet anders mede dan een 

 net, eene vangflesch en een klein fleschje met azijnaether. 

 Het net is een gewoon vlindernet, met samenklapbaren 

 koperen beugel en wordt vastgeschroefd op een stok, die 

 ook als wandelstok kan dienst doen; de schroefdraad aan 

 het einde wordt dan door een opgeschroefd huisje beschermd. 

 De zak van het net is van zwart tulle reseau. De zwarte kleur 

 maakt, dat men de gevangen voorwerpen veel beter kan zien 

 dan in een net van licht gekleurde stoi. Kleine netten 

 zijn voor sommige afdeelingen van Hymenoptera voldoende, 

 nl. voor die, welke men stilzittend of op bloemen vangt. 

 Doch daar er ook Hymenoptera zijn, die lang achtereen 

 vliegen, b.v. vele sluipwespen, welke men dus in de vlucht 

 moet vangen, begrijpt men licht, dat de kans, dat het dier 

 in het net terecht komt, bij een groot net veel grooter is dan 

 bij een klein. De gevangen voorwerpen worden onmiddellijk 

 in de vangflesch gedaan. Deze is van plat model en heeft 

 een vrij wijden hals; deze laatste is gesloten door eene kurk, 

 die doorboord is. In die doorboring steekt, en wel zeer vast, 

 een glazen buisje, dat ongeveer 2 cM. aan beide zijden van 

 de kurk uitsteekt en op zijne beurt door eene kleine kurk 

 gesloten is. Deze kleine kurk is aan een touwtje bevestigd, 

 welks andere uiteinde aan de groote kurk, of aan den hals 



