LXXII VERSLAG. 



Everts: ,,Tusschen graswortels, langs zandige oevers" en 

 Reitter : ,,An trockenen Grasplätzen und in Grasbüscheln 

 an sandigen Flussufern". Spr.'s vindplaats was een „trockener 

 Grasplatz". Te midden van het gras stonden hier en daar 

 groepjes Artemisia en juist daarop leefde Pachnepiiorus. 



Epipolaeus (PlintJms) caliginosus Fabr. vond Spr. na hevige 

 stortbuien op plaatsen, waar stukken uit de berghelling waren 

 losgespoeld. Kan dit er misschien op wijzen, dat deze Curcu- 

 lionide aan wortels leeft ? Ter plaatse .groeide hoofdzakelijk 

 hazelaar. 



De heer Mac Giilavry wenscht eenige, aan Indische gewassen 

 schadelijke, Coleoptera te demonstreeren. In de eerste plaats 

 twee soorten kevers, die in massa voorkomen in de vruchten 

 (peulen) van een West-Indischen boom, den zgn.lokus. De eene 

 is een snuitkever, genaamd Cryptorrhynchus stigma F., de 

 andere een kleine schorskever, waarschijnlijk ^/f^^rwj speer 

 Spr. ontving deze kevers met eene peul van den lokus van 

 den heer E. DOUGLAS, die in West-Indië mijnbouwkundige 

 nasporingen deed. 



In de tweede plaats een bladkever, door den heer S. Leef- 

 MANS als schadelijk gesignaleerd voor de bladeren van 

 den klapper, n.l. Plesispa reichet Chap., door hem onder 

 den foutieven naam van ßronthispa {froggatti Sharp?) 

 in de ,,Mededeelingen van het laboratorium voor planten- 

 ziekten" No. 35, 1919, nader beschreven. Dit is dus een 

 Oost-Indisch schadelijk insect. 



In de derde plaats vertoont Spr. een exemplaar van 

 Cicindela silvatica L. met oranjeroode vlekken in plaats van 

 witte. De heer P. van Doesburg ving te Heerde (G.) twee 

 van dergelijke exemplaren. 



De heer Bernet Kempens deelt mede, dat hij zich nog 

 steeds bezig houdt met het bestudeeren en afbeelden van 

 het aderstelsel der achtervleugels van kevers. Veel nieuws 

 brengt dit onderzoek niet, omdat men zoo langzamerhand wel 

 eenigszins vermoeden kan, hoe de vleugel van het te onder- 

 zoeken coleopteron er uit zal zien. Dit is zeer sterk het geval 

 bij de Lucaniden,Scarabaeiden, Buprestiden, Elateriden, Thele- 



