VERSLAG. LXXIII 



phoriden en Phytophagen. Bij die groepen verschillen de vleu- 

 gels al heel weinig. Er zijn echter altijd nog genoeg familiën 

 en soorten, die hij niet in zoo ruime mate als bovengenoemde 

 groepen bestudeerd heeft, en zoo komt Spr, er wel eens toe, 

 zich met voorliefde meteene bepaalde groep bezig te houden, want 

 van het nut der vleugeladerstudie is hij nog steeds overtuigd. 



Als een voorbeeld meent hij te mogen mededeelen, dat 

 het Eerelid Pater Wasmann hem ten vorigen jare eene 

 Rhysopausine {Ziaelas insolitiis Fairm.) ten geschenke gaf 

 ter onderzoeking van den achtervleugel, meenende, dat 

 dit dier geene Pausside zijn kon, maar tot de Heteromera 

 in plaats van tot de Adephaga behoorde. Het vleugelonder- 

 zoek bevestigde deze meening; het aderverloop stemde over- 

 een met dat van eene Tenebrionide. 



Eene schitterende collectie Cicindeliden, die hij bij ons lid 

 Klvnstra zag, wekte hem op, om ook eene kleine collectie 

 Cicindeliden bijeen te brengen voor het vleugelonderzoek. Wat 

 toch is het geval : De Cicindeliden behooren tot de groote 

 groep der Adephagen, eene groep kevers met een zeer bijzonder 

 aderstelsel, op het eerste gezicht bepaald te onderscheiden van 

 alle andere groepen. Volgens Reitter, ,, Fauna Germanica", 

 onderscheidt deze vleugel zich van de anderen, doordat zich 

 tusschen de aderen van den radius en van de media eenige 

 dwarsaderen afzonderen, die een of meer vierhoeken of veel- 

 hoeken insluiten. Tusschen haakjes gezegd, deugt zijne vleugel- 

 teekening niet geheel, zooals te zien is op de rondgegeven 

 afbeeldingen. Nu is er iets speciaals, waarop bij deze groep 

 de aandacht gevestigd moet worden. Aan het einde van 

 ader V, welke niet tot den rand doorloopt, maar op ongeveer 

 '/g van den rand zich plotseling naar den bovenrand buigt, 

 bevindt zich eene nagenoeg ovale cel, door ROGER het 

 ,,Oblongum" genoemd. Om reden van het aanwezig zijn van 

 die cel, werden o. a. de Paussiden tot deze groep gebracht. 

 Ook Omnia stankyi Newm , behoorende tot de Cupcsidac, 

 werd door Handlirsch om die reden tot de Adephagen 

 gerekend. Dat oblongum is dus wel iets bijzonders. Het 

 komt bij alle Carabidae, Dytiscidae-, Gyrinidae voor, ten minste 

 bij alle door Spr. onderzochte exemplaren, welke meer dan 

 50 soorten vertegenwoordigen. Nu had Spr. te voren slechts 



