104 L. J. TOXOPEUS, OPGAVE VAN EENIGE MIEUWE 



Cidaria suffiimata SCHIFF., i $ aan. den rand van het 

 Onderste Bosch bij Epen, 25 Mei. 



W. V. 316; Hbn., Tab. 59, Fig. 306; Tr. VI, 2, 192; 

 H. S. III, 169; HOFM., Raupen 241; Schmett. 204, pi. 68, 

 fig. 13; Lamp. 234; Berge 1912, 345, pi. 42, fig. 20; ter 

 Haar 283; Seitz IV, 233, pi. 9 rijd; South, Moths. II, 178, 

 179, pi. 72, fig. 1-3; Spuler, Raupen N.T., 7, fig. 17. 



Deze voor ons land nieuwe species kon ook reeds ver- 

 wacht worden, in zooverre als de voedselplant van de rups 

 (Galium) overal groeit. Ik vermoedde echter, dat ik hier te 

 doen had met een calcicole soort, en dat hét opkweeken van 

 de rupsen, die op 7 Juni uit de door het Ç afgezette eitjes 

 slopen, groote moeilijkheden zou meebrengen. Op de plaats, 

 waar ik het exemplaar ving, groeit Galium Mollugo var. 

 erectum, even dieper in het bosch Asperula odorata zeer 

 overvloedig. Galium verum, de voedselplant, die Hofmann 

 opgeeft, stond daar niet, maar werd wel onder Meersen door 

 ons gezien. Spuler vermeldt ook ,, niedere Pflanzen" als 

 voedsel. 



Beschrijving: Het gevangen exemplaar is oud, maar 

 leverde bij determinatie toch weinig moeilijkheden op. 



Op het eerste gezicht gelijkt het sterk op Lygris prunaia L. 

 en het verschil ligt slechts in de generieke verschilkenmerken, 

 in den vorm van het middenveld en in de lengte van het 

 achterlijf. 



Een tweede soort, waarmede Cidaria suffiimata eenige 

 overeenkomst vertoont, is C. capitata H. S. Bij deze springt 

 echter de lichte band voor het middenveld met één groote 

 tand uit, ook is de wortelwaartsche afzetting met 2 witte 

 lijnen niet die van C. suffiimata. 



Door het vliegen is de bruine bestuiving en de franje 

 verloren gegaan. 



De kleur van wortelveld en middenveld is bruin, tusschen 

 beide loopt een lichtere band, die wortelwaarts door een 

 wit, aan den binnenrand gevorkt lijntje wordt begrensd, en 

 aan de zijde van het middenveld door twee evenwijdige 

 witte lijnen, waarvan de buitenste scherp wortelwaarts getand 

 is in cel ib, de middencel en op de costa. In het middenveld 

 staat een langwerpige zwarte middenvlek, daarachter is flauw 



