evi VERSLAG. 



tot het onderhouden der vriendschapsbanden tusschen hare be- 

 oefenaars. 



Overeenkomstig den wensch der vergadering worden de weten- 

 schappelijke mededeeUngen door den Voorzitter zei ven geopend. 



De heer Snellen vertoont in de eerste plaats eene voor de 

 Nederlandsche fauna nieuwe Geometrine, Boarmia glabraria Hbn. 

 Van deze soort ontving hij ter determinatie een beschadigd , doch 

 nog zeer goed kenbaar mannetje van ons medelid H. A. de Vos 

 tot Nederveen Cappel, die het in Juli in het Sóerensche bosch 

 bij Apeldoorn had gevangen. De ontdekking dezer soort hier te 

 lande kon wel verwacht worden, want glabraria is in Duitsch- 

 land en Engeland waargenomen. De rups leeft op Usìiea barbata 

 en is in Juni volwassen. Naar de beschrijving door Buckler, in 

 het Ent. Montldy Mag. XII (1875-76) p. 84, moet zij nog al op 

 de eveneens op boommos levende rups van de, als vlinder zeer 

 verschillende Boarmia lichenaria Hbn. gelijken. Men zij dus op 

 deze gelijkenis bedacht en verlieze ook niet uit het oog, dat de 

 rups van lichenaria vrij veranderlijk is. Hare kleur richt zich 

 namelijk naar die van de verschillende boommossen waarop zij 

 leeft. Zoo is zij op het mos van beuken en eiken blauwgroen, 

 met zwart geteekend , maar op dat van populieren tevens sterk 

 met geel gemengd. Vele rupsen schijnen het vermogen te hebben 

 om, natuurlijk geheel onbewust, hare kleur in overeenstemming 

 te brengen met die der planten waarop zij leven. Zoo gelijken de 

 rupsen van Urajiteryx sambucaria L. , wanneer zij op vlier worden 

 gevonden, naar vliertakjes. Dr. Kallenbach bevond, dat zij, op 

 populieren levende, naar de dunne takjes van dien boom zweem- 

 den , maar dat zij , wanneer zij van de populieren op klimop 

 worden overgebracht, ook de kleur der klimoptakjes aannamen en 

 dan overeenkwamen met sambticaria-ruT^sen , die van hare jeugd 

 af het klimop niet hadden verlaten. 



De bovenvermelde eigenaardigheid der liö/ie?iaria-vüpsen werd 

 reeds medegedeeld door Borkhausen {Schmett. von Euroim, V, p. 

 171. 1794). 



