V E B s L A G. CVII 



Wordt nu de lijst onzer Lepidoptera door de opneming daarin 

 van Boarmia glahrarïa met eene goed gekarakteriseerde soort ver- 

 meerderd, eene andere vlindersoort, die lang als wel gevestigd 

 werd beschouwd, dreigt er af te vallen. Spreker bedoelt Melitaea 

 Bïctyniia Esp. Niet dat omtrent de indigeniteit eenige twijfel kan 

 bestaan, integendeel. Werd zij in de Vlinders van Nederland , 

 Macrolepidoptera , blz. 26, alleen uit Limburg vermeld, spoedig 

 daarna, in het TijdscJir. voor Entom. XIII, blz, 145, vermeldde 

 de heer Heylaerts haar in zijne Macrolépidoptères des environs de 

 Breda, uit de omstreken dier stad. Later is zij bij Rijen meer- 

 malen door Dr. Kallenbach en Spreker gevangen. Maar men is 

 aan haar specifiek verschil van de trouwens naverwante Melitaea 

 Atlialia Esp. gaan twijfelen. Een beroemd Lepidopteroloog , wijlen 

 Prof. Frey uit Zürich, zegt in zijne Lepidoptera der Schceiz ((i^^d) 

 p. 29, dat hij ook uit Zwitserland «intermediaire» exemplaren van 

 beiden zag. Spreker meende hierop in zijne Aanteekeningen over 

 Nederlandsche Lepidoptera (Tijdschr. v. Entom. XXX, blz. 202) 

 te moeten wijzen , hoewel hem toen zulke tusschenvormen nog niet 

 waren voorgekomen. Kort daarna ving hij echter een voorwerp bij 

 Rijen, op de bekende vliegplaats, onder vele typische Bictpma, 

 dat alleen door de donkere, fijn licht bestippelde bovenzijde der 

 achtervleugels van Athalia kan worden onderscheiden, want het 

 hoofdkenmerk, de zwarte stippen in de zwarte, roestkleurig ge- 

 vulde halve manen op de onderzijde der achtervleugels, ontbreekt. 

 De soortsrechten van Bïctynna beginnen dus inderdaad op losse 

 voeten te staan , en zij is waarschijnlijk slechts eene , vooral op 

 moerassige plaatsen vliegende variëteit van Melitaea Atlialia. 



Vervolgens vestigt Spreker de aandacht op eene belangrijke ver- 

 handeling van ons medelid Mr. Piepers , getiteld : Observations sur 

 des vols de Lépidoptères aux Indes orientales Néerlandaises et 

 considérations sur la nature probable de ce phénomène. Zij is ge- 

 publiceerd in het Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch-Indie , 

 deel L, afd. 2 (1890). In deze verhandeling, die weder van het 

 waarnemers-talent van den Schrijver getuigt, wordt het verschijnsel 

 zeer uitvoerig behandeld, en het blijkt daaruit, dat de meeste in Indie 



