LEPIDOPTEBA VAN FLORES. 231 



R H O P A L O G E R A. 



Euploea sepulchralis But Ilt , Frac. ZooL Soc. of Loudon , 

 1866, p. 282, fig. 2 {$). 



Eupl. Zi-lnckenïi Felder, Novara II, p. 335 (1867). 



Drie mannen. Zij verschillen eenigszins van Javaansche 

 exemplaren — waarmede zij overigens in grootte overeen- 

 komen — doordat de punt en de acliterrand der voor- 

 vleugels donkerder zijn. Hierdoor wordt een smalle, ge- 

 bogen, wortelwaarts flauw getande lichte dwarsband langs 

 het donkere wortelgedeelte van den vleugel , dat tot vijf 

 zesden reikt , en die bij de Javanen ook wel aanwezig 

 maar minder duidelijk is, vrij goed zichtbaar. Bij één 

 exemplaar is die lichte band in de cellen 4 — 7 zelfs met 

 witte schubben bestrooid. Iets dergelijks heb ik nog bij 

 geen enkel der vele Javaansche exemplaren viin sejmic/iralls , 

 die door mijne handen gingen, opgemerkt, en onmisken- 

 baar wordt hierdoor eene, zij het dan ook geringe, toena- 

 dering gevormd tot Euploea Euri/pon Hewitson van de 

 Key-eilanden , waar de vermelde lichte dwarsband geheel 

 helderwit is en ook de buitenhelft der achtervleugels in- 

 neemt. Van een helderwitten buitenrand der achtervleugels 

 is bij één der exemplaren van Flojes en bij vele Javaansche 

 voorwerpen reeds een duidelijk begin tegen den staarthoek 

 te zien. 



Waarschijnlijk zijn beiden, sepulchralis en Euri/pou, 

 evenals Euploea Maclean Butler {Proc. Zool. Soc. 1887, 

 p. 522) van het Kerstinis-eiland . variëteiten van Euploea 

 Climena Cramer IV, p 207, pi. 389 E F , welke, evenals 

 met vele andere vlindersoorten het geval is, op Amboina 

 in de grootste exemplaren voorkomt. Alle structureele 

 kenmerken zijn volkomen dezelfde, 



