LEl'IDOPTERA VAN FLOUES. 247 



niet kende, heb ik ook nog niet ontvangen. Evenmin ken 

 ik dat van Bouxii. 



40. Pieris Lyncida Gram., II, p. 52, pi. 131 B (<?). 



Fierls Enyo Boisd., Suites a Buff'(m, Lép. I, p. 481. 

 » Hippo Snell. V. Voll., Mon. d. Pier. p. 42. 



Vele exemplaren, van beide sexen. Zij kunnen beschouwd 

 worden als tot den type {J^Jnyo Boisd.) , die op Java voor- 

 komt, te behooren (Cramer geeft verkeerdelijk Suriname 

 als vaderland op) , want de onderzijde der achtervleugels is 

 wit. De zwarte achterrand der voor- en achtervleugels is 

 echter smaller dan bij de Javanen en bereikt op eerstge- 

 noemden den staarthoek niet. Hij ontbreekt op de achter- 

 vleugels ook wel geheel. De wijfjes — die over het geheel 

 in de verschillende landen waar de soort voorkomt , vrij 

 wel aan elkander gelijk zijn — komen met Javaansche overeen. 



Behalve de door mij in Middev- Sumatra, Lepidoptera, 

 p. 22 , genoemde , behooren als variëteiten bij Lyncida stellig 

 nog Pieris Enarefe Boisd, , p. 480 , zich vooi'al door de 

 zeer donker gekleurde bovenste middenader met hare takken 

 (aderen G en 7) op de onderzijde der achtervleugels onder- 

 scheidende. Dit is reeds aangeduid bij de exemplaren van 

 Sumatra , met welke Enarete door de levendig gele onder- 

 zijde dier vleugels overeenkomt. Verder ook Pieris Lynceola 

 Felder {Nov. II, p. 164) van Timor en Wetter. Exem- 

 plaren van laatstgenoemd eiland verschillen vooral sterk 

 door mindere grootte, breeden zwarten voorrand en punt 

 (zonder witte vlek) der voorvleugels. De onderzijde der achter- 

 vleugels is wit met vrij breeden , ongetanden zwarten 

 achterrand. 



Waarschijnlijk is zelfs Ada., Cram., IV, pi. .'363 C, D 

 eene lokale variëteit van Lyncida, van de xMolukken. Snell. 

 V. Voll, beeldt in zijne Monographie het % van Ada af. Dit 

 onderscheidt zich van de Lyncida-wijïies van andere plaatsen 

 — die overitïens soms even helderwit met donkeren achterrand 



