248 LEPIDOPTERA VAN FLOßES. 



voorkomen — doordat ook de middencel der vooi'vleugels van 

 donkere bestuiving is ontbloot. Aangezien ook inornata Butl. , 

 Taprobana Moore, Hippoïdes Moore, vacans Butl. en lati/asolata 

 Moore stellig slechs lokale variëteiten van Lyncida zijn , 

 worden er niet minder dan 17 zoogenaamde soorten van 

 Pieris der Indo-Australische fauna weggevaagd en tot ééne 

 teruggebracht. Al deze vormen kunnen buitendien ook wel 

 tot twee worden gereduceerd, namelijk eene met witte onder- 

 zijde der achtervleugels (type, Lyncida Gram. , jE/^yö Boisd.) 

 en eene met gele onderzijde dier vleugels {Ada Gram. , 

 Eleonora Boisd.) als variëteit beiden met een aantal subva- 

 rieteiten , die in elkander overgaan. Dit zijne geene gissingen, 

 maar een getal van bijna 50 gave en frissche exemplaien 

 van Lyncida^ van 10 verschillende lokaliteiten in onze 

 collectie , geeft niij recht tot bovengenoemde gevolgtrek- 

 kingen. 



41. Hebomoia Glaucippe L. , Syst. Nat. Ed. XII, p. 

 702. — Gram., II, p. 104, pi. 164 A, B, G. — Boisd. 

 Suites à Bulf'ou, Lép. I. p. 596. — Snell, v. Voll., Muh. 

 des Pier., p. 52. — Wall., Trans. Ent. Soc. of London., 

 Ser. 3, IV, p. 396. 



Eenige mamien. Zij zijn zeer kenbaar door de vurig 

 menieroode kleur van de punt der voorvleugels , die sleclits 

 cene kleine zwarte spits, zeer gereduceerde zwarte stippen 

 en genoegzaam geenen (nog minder dan bij de Javanen) 

 zwarten wortelrand heeft. In plaats van dien zwarten rand 

 ziet men eene zeer duidelijke, bij één exemplaar zelfs eenige 

 millimeters breede citroengele wortelbezooming. Dit wijst op 

 een' overgang naar Ileljonioia Vossii Maitland, van Nias, 

 en inderdaad komt het mij hoogst waarschijnlijk voor, dat 

 zoowel Vossii als sidphurea Wallace, Borneensis Wall en 

 Leucogyna Wall. , allen lokale variëteiten van Glaucippe zijn. 

 De onlangs gepubliceerde lleljonioia Poepstorfii Wood-Mason 

 van de Andaman-eilanden ken ik alleen bij name. 



