254 LEPIDOPTEKA VAN FLORES. 



ß2. Patuia Macrops L. , Mantissa Ins., p. 225. — Gram,, 

 If, p. 114, pi. 471, f. A, B. — Guenée , Sìiiles à Buffon , 

 Noct. Ili, p. 177. 

 Vele exemplaren. 



63. Patula Nyctaculis Snell., Tljds. v. Ent. XXIII 

 (1879—80) p. 95, pi. 7, f. 1. 



Een wijfje; het wijkt van mijne exemplaren van Nycta- 

 culis af, door veel — en vooral tegen den achterrand der 

 bovenzijde — donkerder grondkleur , het ontbreken der 

 vierde donkere streep en op de onderzijde door het gemis 

 der witte golflijn voor den achterrand. Misschien behoort 

 het voorwerp tot eene verschillende, onbeschreven soort, 

 doch daar ik den $ niet ken , het exemplaar niet geheel 

 gaaf is en vleugelvorm , aderstelsel en palpen overeenkomen 

 met Ni/ctaculis ç, laat ik eene nadeie beschrijving liever 

 achterwege. Worden meer overeenkomende exemplaren ont- 

 dekt en wijkt ook de i af, dan zou ik den naam Florcnsis 

 voorstellen. 



Op de aangehaalde afbeelding is het worteigedeelte der 

 vleugels te donker en zijn op de onderzijde de gebogen 

 witte dwarsstreepjes voor den achterrand verkeerdelijk door 

 witte langsstreepjes op de aderen voorgesteld. 



64. Spirama Isabella Guenée, Suites à Bu/fo/i, Noct. III, 

 p. 196; Spirama voluta Felder, i\^öm'm II, 2, pi. 115, t. 9. 



Een 2- Het komt geheel overeen met Guenée's beschrijving. 

 Bovendien merk ik aan het voorwerp (het eenige dat ik 

 bezit) nog op, dat eene schuine zeer donkere veeg uitgaat 

 van de oogvlek der voorvleugels , in de richting van den 

 achterrand, evenwijdig met den voorrand loopende, en dat 

 ook cel 2 en 3 der voor- zoomede 3 en 4 der achter- 

 vleugels tusschen de golflijn (ligne subterminale van Guenée) 

 en den achterrand, in het oogloopend donker bestoven zijn , 

 zoodat zij zich als vierkante zwartbruine plekken verloonen. 



