SOHÀDEtilJK VOOE itET SUIKERRIET. 353 



niet op hoopjes gelegd en de eenzaam levende in hare jeugd weinig 

 merkbare rups boort zich spoedig in den stengel en wel in het 

 onderste. Het weghalen en verbranden der dorre bladeren waar- 

 tusschen de rups zich inspint, zal wel het beste middel zijn om Diatraea 

 striataüs te keer te gaan. Verder late men ook hier hare natuur- 

 lijke vijanden handelen. 



Bij de verwarring welke nog ten opzichte der soorten van Diatraea 

 schijnt te heerschen, is het niet wel mogelijk, veel over de ver- 

 breiding van striataüs te zeggen. 



^. Grapholitha schistaceana Snell. 



(PI. 19, f. 5—7). 



Meaedeelìngen van het Proefstation ^ p. 95, pi. II, f. 5 — 7 '). 



Hoewel bii deze soort teekening en kleur der voorvleugels aan 

 de afdeeling Semasia van het groote Tortricinen-genus GrapJwlitJia 

 herinneren, is het aderbeloop der achtervleugels meer gelijk aan 

 dat der afdeeling Sericoris. De aderen 3 en 4 ontspringen aldaar 

 namelijk ongesteeld uit één punt, zooals bij GrapJiolitha (^Sericoris) 

 lacunana W, V. , bipiinctana Fabr. en arcuella Clerck. De aan 

 den wortel gebogen ader 5 ontspringt evenwel met de genoemde 

 aderen uit één punt, hetwelk wel eene overeenkomst oplevert 

 met de laatstgenoemde dezer drie soorten, maar niet met de beide 

 eerste, waar zij op eenigen afstand van 3 en 4 ontspruit. De man^ 

 nelijke voorvleugels hebben geen omslag aan den voorrandswortel , 

 de achterrand der voorvleugels is onder de punt ingetrokken en 

 de palpen zijn driekant, lid 2 naar voren verbreed, 3 klein , spits. 

 Sprieten haarvormig, naakt. 



De grondkleur van kop, thorax en voorvleugels is een zeer 

 donker, een weinig blauwachtig grijs (leigrijs), hetzij geheel een- 

 toonig of, zooals bij het afgebeelde voorwerp, met flauwe bruingele 

 veegjes. Van de gewone Grapholithen-teekening (een donker wortel- 



1) Vergelijk ook aldaar p. 76. pi. III. fig. 2 en p. 85, 



Tijdschr. V. Entom. XXXIV. 23 



