VERSLAG. XIII 



zijn neef, Dr. J. Tii. OUDEMANS, tot den heer Mr. A. Brants 

 te Arnhem, en tot den heer P. J. M. SciiUYT te Wamel, met 

 het verzoek, om toezending van een rupsje van Lithosia 

 musarda. De eerste twee beeren deelden Spr. mede, niet in 

 het bezit te zijn van Lähosui-v\x^s]Qs. De heer SCHUVT zond 

 hem met de meeste Hberaliteit twee rupsjes van LitJiosia 

 coinplana L , met de mededeeling, dat Spr. ze gerust voor 

 onderzoek kon gebruiken, en dat ook hij het met Spr. eens 

 was: ,,wat ik in de afbeelding zie is in alle onderdeden 

 rups, rups, en nog eens : rups". 



Met alles vergetende weetgierigheid wierp Spr. zich met 

 skalpel en naald op een der rupsjes, prepareerde er eene 

 wrat van, en zag door den microscoop tot zijne groote vol- 

 doening, dat werkelijk het rupsje van LitJiosia complaiia 

 twee soorten van haren op elke wrat heeft, precies zooals 

 DONNADIEU ze afbeeldt: lange, doorschijnende, ietwat ge- 

 stekelde haren, en korte, zwarte doorns met een basaal 

 blaasje, al is dit wat kleiner dan DONNADIEU aangeeft. Men 

 bedenke echter, dat de rups, die Spr. onderzocht, volwassen 

 was, terwijl de Acarus (?) van DüNNADIEU beslist een ge- 

 deelte is van een pas uit het ei gekropen rupsje ; men her- 

 innere zich verder de verklaring van Van Leeuwen, dat 

 de blaasjes vooral b ij jonge rupsjes d u i d e 1 ij k zijn. 



Men kan er nu wel zeker van zijn : de Hctcrotriclius 

 iiiacquarviatus is het middelstuk met 4 paar buikpootcn van 

 een Lithosia-x\x^^]ç. van eene soort, die in de buurt van 

 Lyon voorkomt. De richting der pooten : 2 paar naar 

 voren en 2 paar naar achteren, is louter fantasie van 

 DONNADIEU. 



5. Spreker verhaalt daarna wat hij waarnam bij Caralms 

 ncììioralis Mül.L. Hij had drie exemplaren in eene platte 

 glazen doos, waarin een dun laagje tninaarde lag. Hij deed een 

 vierde exemplaar er in. Nu zou men meenen, dat de drie 

 andere exemplaren, die zich rustig hielden, onmiddellijk den 

 vierden zouden bemerken (zien, of ruiken), ook, dat de nieuw 

 bijgekomene terstond de drie anderen zoude bespeuren. 

 Geen sprake van ! De vierde liep zeer behoedzaam, al 

 tastende voorwaarts en eerst, wanneer hij een der anderen 

 aanraakte, gaven beide indi\iduen door eene plotseling 



