LIV VERSLAG. 



Er bleek dus weder een veel grootere en vollediger over- 

 eenkomst met de palaearktische fauna, dan het tot dusverre 

 bekende deed vermoeden. Vermeldenswaard is, dat bij 

 meerdere Syiupycnus- en eenige Medeterus-soorten de man- 

 netjes door zeer sterke eigenaardigheden in den pootbouw 

 van de wijfjes zijn onderscheiden. Zooals bekend is, komen 

 dergelijke en andere secundair sexueele kenmerken bij andere 

 Dolichopodidengenera, ook in het gematigde klimaat, veel- 

 vuldig voor. 



Onder de Ephj'driden was het geslacht Clasiopa door een 

 aantal, meest zeer kleine soorten vertegenwoordigd ; opmer- 

 kelijk zijn verder eene Epliydra, eene Procanace, een Actocetor, 

 verwant met den t)'pe van dit genus uit Egypte, en een nieuw 

 genus, eveneens met gekleurde vleugels (Trypetoiuima). 



Spr. doet voorts eenige mededeelingen omtrent Myrmiis 

 iniriformis Fall., eene onzer graswantsen. Hij vond deze 

 dieren indertijd talrijk te Hilversum in bepaalde droge weiden 

 in meerdere variëteiten. De meeste exemplaren waren kort- 

 vleugelig; langvleugelige waren er in beide sexen ongeveer 

 in gelijk aantal. Wat de kleur aangaat, bleken de volwassen 

 wijfjes nagenoeg alle groen te zijn, de mannetjes voor het 

 meerendeel bruin. Bruine wijfjes werden slechts zeer zelden 

 aangetroffen. Volwassen leven de dieren vooral op Agrostis 

 vulgaris; de eieren worden op gras, meest op de bladen, 

 soms ook op de pluimen, dikwijls eenige bijeen in een rijtje, 

 afgezet en overwinteren. Zij zijn ook reeds door Butler 

 beschreven. Bij het verbreken der eischaal helpen twee 

 groepen tandjes ter weerszijden van den thorax mede. Bij 

 het verlaten van de eischaal vervelt het dier en is dan op 

 den thorax, antennen en pooten glanzig grauw ; de kop is 

 bruingeel, het achterlijf wijnrood. Opvallend zijn de groote 

 kop en de dikke zuiger, waarmee de bloempakjes van gras 

 worden aangeboord. Eerst na eenige vervellingen treedt bij 

 nagenoeg alle wijfjes en bij een deel der mannetjes de groene 

 kleur op; de kleur der larven geeft reeds dan aan, van welke 

 kleur de imago zijn zal. Er zijn minstens 5 larvestadiën. 



Zeker zou het van belang zijn na te gaan, hoe de blijk- 

 baar scherp gescheiden variëteiten zich bij kruising gedragen. 

 De dieren paren zeer gemakkelijk, leggen in kleine ruimten. 



