LVIII VERSLAG. 



teile der Dipteren, Denkschr. Math. Cl. K. A. Wiss. Wien 

 vol. 45 p. 151): In den beiden Familien der Platypczidac 

 und PJioridae fehlen die Unterkiefer vollständig und sind 

 nur deren Taster vorhanden, en ibid. p. 129: Sowohl Kaustück 

 als Basis fehlt vollständig, doch sind in allen Fällen die 

 Taster vorhanden. Volgens Spr. is dit in zijne algemeenheid 

 niet juist. Nadat hij reeds vroeger bij het genus Doiirniphora 

 een zeer rudimentair plaatje had waargenomen, waarop de 

 palpi zijn ingeplant en dat derhalve als overblijfsel van eene 

 maxilla moet worden beschouwd, heeft hij onlangs bij 

 Hypoccra inolhiscivora SCHMITZ uit Afrika eene vrij aanzien- 

 lijke maxilla gevonden en in de Zool. Mededeel. (Leiden) 

 vol. 2 p. 8 afgebeeld. Zij is bij die soort van dezelfde 

 breedte en half zoo lang als de taster zelf; ook is de bin- 

 nenrand met eene reeks borstel vormige haren bezet en 

 doet aldus aan eene lacinia denken, terwijl de buitenhelft 

 verdikt is en misschien als palparium geïnterpreteerd moet 

 worden. Ook bij de inlandsche Hypocera vitripciuiis vindt 

 men eene dergelijke maxilla terug. Deze waarnemingen 

 werpen ook eenig licht op het merkwaardige feit, reeds door 

 Dahl waargenomen, dat bij het genus Dohrnipiiora een 

 tweeledige maxillaarpalpus voorkomt. Brues heeft weliswaar 

 dit feit ontkend (The systematic affinities of the dipterous 

 family Phoridae, in: Biol. Bull. vol. 12 [1907J p. 351), maar 

 die tegenspraak is ongegrond ; alle echte Dohrniphoya-%oox\.ç.\\ 

 vertoonen proximaal van het langwerpig knotsvormig of naar 

 het uiteinde verbreede lid, dat bij de overige Phoridae den 

 geheelen taster uitmaakt, een duidelijk afgezet, kegelvormig 

 grondlid, dat bij gedroogde exemplaren natuurlijk moeielijk 

 te zien, maar overigens volstrekt niet klein is; bij DohrnipJiora 

 bequaerti SCHMITZ is het b.v. half zoo lang als het eindJid. 



Aan de bovenzijde van den maxillaartaster heeft Spr. bij 

 verschillende Phoriden een omvangrijk zintuig waargenomen. 

 Het ligt in eene zakvormige verdieping en bevat honderden 

 van zenuw-eindigingen, die kegelvormig uit de huid uitsteken. 

 In drogen toestand gelijkt het orgaan op een wit wollig 

 plekje. Dat het bedoelde orgaan eene gewichtige rol in de 

 biologie der dieren speelt, is wel af te leiden uit het feit, 



