152 DR. G. ROMIJN, HVDRACARINA. 



ill eene vuilbruine over. Bij vele Hydracarina is het lichaam 

 zoo sterk gekleurd, dat men bij het mikroskopisch onder- 

 zoek niets op het lichaam kan onderscheiden. 



Om de mijten te kunnen onderzoeken moet men ze dooden. 

 Hierbij moeten de pooten zooveel mogelijk uitgestrekt blijven. 

 Dit geschiedt vooral bij langzaam afsterven als in chloroform- 

 water (gefiltreerd), i "/(, chloralhydraatoplossing of sterk ver- 

 dunden alcohol. Mijten, die hun pooten hebben saamgetrokken, 

 kan men in 50 "/g azijnzuur weer opvveeken en dan de pooten 

 rechttrekken. Behandeling met loog moet men vermijden, 

 omdat dan de geledingen loslaten en de dieren klauwen en 

 leden van pooten en palpen verliezen. 



Zeer donker gekleurde m ij t e n kan men blceken , 

 door ze in een buisje te overgieten met sterken spiritus, en 

 er dan kaliumchloraat en sterk zoutzuur aan toe te voegen. 

 Men laat de vloeistoffen voorzichtig onder elkander vloeien. 

 Door de gasontvvikkeling in de zuurlaag worden ze voldoende 

 gemengd. Men kan de dieren hierin eenige uren laten blijven 

 en vindt ze dan gewoonlijk voldoende gebleekt. Daarna wor- 

 den ze met water uitgewasschen. Een bezwaar is, dat ook de 

 vlekken of de geslachtszoomen verdwijnen, en men dus de 

 dieren hierop van te voren moet onderzoeken. 



Meestal moet men de mijten aan twee kantqn bekijken 

 en ze dus herhaaldelijk omkeeren. Het beste gaat dit gewoon- 

 lijk door ze van het voorwerpglas voorzichtig op een smal 

 stukje dekglas te schuiven en dan weer omgekeerd op het 

 voorwerpglas te leggen. Vooral gelukt dit, als men ze bij 

 het onderzoek legt in eene dikke vloeistof als glycerine. 



Het praepareeren van monddeelen en huidplaten 

 gelukt meestal reeds bij ongeveer achtmalige vergrooting, 

 dus met een horlogemakersloupe, of praepareerlorgnet. 

 Wanneer hierbij aan de huidplaten te veel spierweefsels of 

 huid blijft hangen,- kan men dit door behandeling met 

 natronloog weeken en verwijderen. 



Voor het determineeren zijn vooral twee tabellen van 

 belang. De eerste is die van KOENIKE, in Deel 12 van ,,Die 

 S ü SS wasser f au n a Deutschlands" van Brauer, en de 

 andere die van ViETS in ,,Die Kleinwelt", i'^ Jaargang, 

 pag. 107. 



