16 V E B s L A gì. 



afgeloopon zomer was voor verdere waarnemingen niet gunstig. 

 Toch gelukte het ook van de tot dusverre nog niet gekweekte 

 soort, welker larven door het bezit van voorste stigmata geken- 

 merkt zijn , eenige pupariën te verkrijgen. Ook bleek, dat van deze 

 soort althans meermalen meerdere larven , b. v. 2 of 3 , in een 

 zelfden hommel aanwezig waren. Ook het jongste stadium werd 

 gevonden , het heeft reeds zwarte monddeelen , evenals de volwas- 

 senen. Eindelijk werd in een der hommels nog een vierde soort 

 van Gonopiden-larve ontdekt; door de groole, langgestrekte anaal- 

 aanhangsels is deze onmiddellijk van de vorigen te onderscheiden 

 en ook de stigmata zijn anders gebouwd. 



Vermeldenswaard is verder nog, dat uit een pop van Phi/soce- 

 phala vittaia A Chalcididen verkregen werden. Zelfs hier komt 

 dus nog secundair parasitisme voor. 



Het kweeken der Gonopiden leverde ook eenige gegevens voor 

 de systematische verwantschap, Zooals ook reeds door anderen werd 

 opgemerkt , zijn deze dieren veel nader aan de Eumy'ulae verwant 

 dan aan de Sp-phidae. De kopblaas is zeer goed ontwikkeld ; hun 

 puparium springt als dat van de Eumyidae open. Doorbrekende 

 horentjes zijn niet ontwikkeld. Daarentegen word door Spr. bij 

 pas uitgekomen Volucella pelluceas L, geen spoor van voorlioofds- 

 blaas waargenomen ; het aangezicht was zelis iets ingedrukt, geheel 

 zooals Becher het voor Eristalis enz. opgeett. De reeds meer be- 

 twijfelde, maar door gebrek aan materiaal nooit bepaald tegenge- 

 sproken opgaven van Künckel d'Herculais, dat /^^o/wc-^/^« een kopblaas 

 bezit als de Musciden, moet dus wel op verkeerde waarneming 

 berusten. 



De heer vail den Bergh vertoont een exemplaar van Ocneria 

 dispar L., waarbij de verdikte sprieten aan de bovenzijde wit zijn, 

 terwijl normale exemplaren geheel zwarte sprieten hebben en vraagt 

 of een der aanwezige leden dusdanige afwijkingen bekend zijn. 



Naar aanleiding van de rnededeeling van den heer van den Bergh 

 merkt de heer J. Th. Oudeiuaus op, dat men hier wellicht met 



