Û6 V E B s L A G. 



machtig te mnken en doet ze tevens gemakkelijk aan gevaar ont- 

 komen. Zijn dus Coleoptera met vleugels, zoowel vliegende als 

 loopende, aan allerlei gevaren blootgesteld , de snelloopende Caraben 

 zijn reeds goed « beslagen )i uit den strijd om het bestaan tevoor- 

 schijn gekomen, nl. als vlugge, beliendige , krachtige carnivoren, 

 die zich gemakkelijk bergen onder steenen, rotsblokken, in aard- 

 spleten enz. ; ook onder de plantenetende en allesetende (afval , 

 schimmelende, organische resten enz.) Coleoptera komen veel onge- 

 vleugelde soorten voor, o.a. de mee^-ie Tenehrioniden, eenige Ceram- 

 hmläen {Dorcadion e. a.) en enkele Curculioniden en Chrijsomelideu ; 

 deze dieren zijn voor het meerendeel plomp gebouwd en houden zich 

 tusschen en onder steenen verborgen ; hier vormt hun hard chitine- 

 skelet, waaraan ook de dekschilden hebben deelgenomen, een be- 

 schermend pantser. Een aantal Tenehriouiden : als HeIenophoru>^ , Akis , 

 Blaps , Tentyrea e. a. hebben iets 6'rtraÄ?<,y-achtigs in hun voorkomen, 

 en kunnen door snel loopen gemakkelijk aan het gevaar ontsnappen. 

 Deze grondbewoners leven o. a. in groot aantal in de kustlanden 

 der Middellandsche zee , en wie wel eens eene entomologische excursie 

 gemaakt heeft in Zuid-Ttalië zal verbaasd geweest zijn over de vele 

 zwarte Pimelia-, Blaps-, Scaurns-, Akis- en andere soorten van 

 Tenehriouiden > di(ï tusschen steenen en rotsblokken leven , waar 

 legio hagedissen eveneens hun schuilplaats zoeken ; tegen die ge- 

 vaarlijke insekten-verslindende reptielen zijn onze ongevleugelde, 

 harde grondkevers zeker wel hef best beschut i) , terwijl allerlei goed 

 vliegende insecten , die de zonnige rots- en muurwanden bedekken, 

 door die fraaie « snelloopers » onder de « kruipende dieren » met 

 groote behendigheid gesnapt worden, een wedstrijd in snelheid dus 



1) Tn het kortelings verschenen Iste Heft, Jahrg'. XXII van de Wien. Ent. 

 Zeit. 1903, blz. 30, bericht Edm. Eeitter dat door een zekeren heer E. Böhm iu 

 Caïro het navolgende vi^erd waargenomen. Een paar hagedissen die met eenige 

 exemplaren van Pimelia grandis in eene ruimte opgesloten waren , werden door 

 genoemde kevers levend verslonden. Zij begonnen aan de oogen zich in het 

 lichaam in te vreten, er bleven slechts eenige skeletdeeleu en de klauwen over. 

 Een 5-tal bijgevoegde snuitkevers (Asemus albomarginatiis) dooddeu daarop de 

 Pimelia'' s , die diepe gaten in de dekschilden vertoonden. Genoemde waarnemer 

 zag hoe de Pimelia''s onrustig heen en weder liepen ; deze hadden op den rug 

 een Asemus . die zich aan de dekschilden ingevreten had. 



