32 VERSLAG. 



en die den 15den Juli 1901 te Batavia overleed, zoo verwijs ik 

 naar de woorden van waardeering, door Mr, Piepers uitgesproken 

 op de Zomervergadering te Oosterbeek gehouden, op 22 Juli 1899, 

 toen het bestuur zijne candidatuur voordroeg. Met die woorden 

 stem ik ten volle in. Zelf uitstekend ornitholoog, verzuimde Dr. 

 Vorderman nooit de gelegenheid tevens de belangen dei" entomo- 

 logie, speciaal wat de kennis der Lepidoptera van Nederl. Oost- 

 Indië betrof, met ijver te bevorderen. Nog beter dan aan mij, is 

 dit bekend aan Mr. Piepers, met wien hij sedeit jaren in bel rekking 

 stond en het smart ons dan ook zeer, dat hij op den betrekkelijk 

 jeugdigen leeftijd van 57 jaar zeer onverwacht aan de weienschap 

 werd ontrukt. 



De gewone leden wier afsterven wij betreuren, zijn de beeren: 



Dr. A. W. M. van Hasselt te 's Gravenbage en 



Mr. E. A. de Roo van Westmaas te Velp. 



Vooral de dood van den eersten, op 16 September 1902 in 

 den ouderdom van 88 jaar overleden, was een waar verlies voor 

 de Vereeniging. Wat al herinneringen rijzen bij de oudere leden 

 op bij het noemen van zijnen naam ! Zeer getrouw bezoeker onzer 

 Vergaderingen , ook der Haagsche bijeenkomsten , — vooral sedert 

 zijne pensioneering als inspecteur bij den geneeskundigen dienst 

 van het nedeilandsche leger met den rang van generaal-majoor, 

 sloeg hij er lot 1896 nauwelijks ééne over. 



Gedurende verscheidene jaren lid van het bestuur en onze 

 president van 1880 tot 1889, ging van hem door zijn voorbeeld 

 en zijne toespraken gedurende de werkzaamheden en aan den disch 

 eene bezielende kracht uit, die steeds onze bijeenkomsten in hooge 

 mate verlevendigde. Met hart en ziel aan ons genootschap ver- 

 bonden , verzuimde hij nooit de gelegenheid om , waar hij kon , 

 de belangen der vereeniging te bevorderen en zeker was het eene 

 groote en smartelijke opotfering voor hem toen bet klimmen zijner 

 jaren en daarmede gepaard gaande toenemende doofheid hem dwongen 

 zich de deelname aan onze vergaderingen te ontzeggen. Ik ben dan ook 

 slellig overtuigd dat, wanneer zij gehouden werden, van Hasselt 

 met zijn geest in ons midden was. Nog in 1898, op de Winter- 



