r ËR s L A G. 43 



kunnen hebben, wenscht de onderget eek ende op het volgende de 

 aandacht te vestigen. 



Het Bestuur der Vereeniging bestaat thans volgens art. 14 der 

 wet uit 5 leden, die onder elkander de in dat artikel genoemde 

 betrekkingen verdeelen en waarvan om de 2 jaren twee, en het 

 zesde jaar 1, aftreden, allen dadelijk herkiesbaar zijnde. Deze rege- 

 ling wordt nu betwijfeld het belang der Vereeniging te bevorderen. 



In de eerste plaats komt het voor dat de vraag aan welk der 

 bestuursleden elke der door hen te vervullen function moet worden 

 opgedragen, wel van te veel belang is om die door het bestuur 

 alleen te laten beslissen en het dus wel verkieslijk zou wezen dat 

 elk dier functionarissen door de stemming der leden zelven werde 

 aangewezen. Inderdaad wordt feitelijk toch wel reeds met een e 

 dergelijke bedoeling voor bestuursleden gestemd; het is echter 

 zuiverder indien dan ook die bedoeling verzekerd zij zoo tol haar 

 recht te komen. 



Wijders schijnt aan de bestaande regeling wel hel gebrek te 

 kleven het bestuur al Ie zeer tot een vast, immer uit dezelfde 

 personen aangesteld, college te maken, bepaaldelijk ook het presi- 

 dentschap te lange jaren door denzelfden persoon te doen vervullen. 

 Minstens iwee en soms zes jaren blijft toch reeds van zelf elk lid 

 van het bestuur in zijn functie en — iedereen weet het — wan- 

 neer dan zulk een lid aftreed bestaat er een zoo sterke moreele 

 drang om hem te herkiezen dat het feitelijk nagenoeg immer zal 

 moeten plaats vinden. Immei's, het vali niet te ontkennen dat de 

 — trouwens zelfgekozene — determinatie Homo sapiens deze dier- 

 soort niet belet zich door eene niet geringe geestelijke zwakheid 

 op vele punten te onderscheiden, en dal deze haar b. v. ook zeer 

 geneigd maakt zich, ingeval zij in het bedoelde geval niet her- 

 kozen wordt, zeer gekrenkt en zelfs gek west te gevoelen, daarin 

 dan een miskenning doet zien zoowel van hare verdiensten in het 

 algemeen als van hare diensten als bestuurslid bewezen, ook al is 

 dit in werkelijkheid geenszins bet geval maar het welbegrepen be- 

 lang der gemeenschap om ook eens nieuw bloed in het bestuur 

 te brens;en de eenige reden. De voorbeelden hiervan lii^geji in alle 



