50 V K K s li A ü. 



De heer Slielleu deelt het volgende mede: 



In de Vlinders van Nederland, deel I p. 548 heb ik bij Pscudo- 

 terpua Pruhiata Hfn. geen variëteiten beschreven. Wel merk ik up 

 in eene noot: «Exemplaren die wat lang gevlogen hebben worden geheel 

 grijs. Dat zij ook zoo nit de pop komen, zou ik met zekerheid niet 

 kunnen zeggen». Van dergelijke grijze exemplaren liad ik namelijk 

 toenmaals nog niet anders dan blijkbaar afgevlogen stukken gezien. 



Sedert heb ik geene aanleiding gevonden om op de zaak terug 

 te komen. Wel vond ik een paar maal rupsen van Pruinata, maar 

 de voorwerpen die ik daaruit kweekte, waren Irisch blauwgroen, 

 zooals R.üsel die afbeeldt, zonder grijs. Onlangs kwam echter 

 Dr. T. Lycklama à Nijeholt bij mij met eenige exemplaren eener 

 Pseudoterpna, mij vragende, of hij die voor eene variëteit van 

 Pnünata moest houden. Deze stukken nu (vier in getal, diie 

 mannen en een wijfje), zijn geheel grijs, zonder gioen, de aanleg 

 van teekening is als bij gewone Pru'mata, maar de dwarslijnen 

 der voorvleugels zijn zwartgrijs, scherp, teiwijl zij bij den type 

 donkergroen (iets grauwachtig) zijn. Hij had die vlinders in Juli 

 1898, met gewone typische Pnünata^ in Gelderland gevangen en 

 zij zijn frisch en gaaf. Ware mij de vindplaats niet opgegeven, 

 dan had ik de voorwerpen stellig voor P&-eud. Coroitïllana Hübn. 

 gehouden, doch deze wordt alleen vermeld uit West-Frankiijk 

 en Zuid-Europa en hare ontdekking in ons land zou dus, daar zij 

 ook niet uit Engeland of Duitscldand vermeld wordt, wel meik- 

 waardig mogen heeten. Intusschen zijn voor mij de soortsrechlon 

 van Coroidllarïa altijd wat twijfelachtig geweest. Guenée zegt 

 namelijk van haar, Uranides et Phalénites I p. 338» la CuroiiiUaria 

 \\ù(\\ïïéveYèë\[QiriQni àe\di C^ümria {—Pruinatd) que par la couleur, 

 les lunules terminales plus marquées et les lignes médianes peut- 

 être un peu plus écartées et plus dentées». Dit is waar; zoo min 

 in den bouw der sprieten, als in dien der palj)en of pooten is 

 eenig onderscheid te zien en dat in de teekening is niet geheel 

 constant. 



Van de exemplaren van Dr. Lycklama is er één datrandmanen 

 heeft, hoewel zij niet zoo scherp zijn als bij de twee mannen uit 



