V K R s L A G. 53 



dal het beweren alsof het vooitbrengen dier knollen of mieren- 

 broodjes door de planten met dit doel zou geschieden, wel weder niet 

 dan een der vele Darwinistische labelen op dit gebied zou wezen, en 

 een ernstig deskundig onderzoek hier, evenzeer als dit mij in zoovele 

 gevallen van beweerde mimicry gelukt is, de wordingsgeschiedenis 

 daarvan wel op eene geheel andere wijze zou weten te verklaren, 

 met de mieren in geen verband staande, waarvan die insekten 

 slechts later toen het eenmaal bestond gebruik zijn gaan maken 

 en daardoor nu toevallig aan de planten den vermelden dienst 

 bewijzen. Zoekt, riep ik toen den Botanici toe en gij zult vinden ! 

 Weinig dacht ik, dit schrijvende, dat dit vermoeden, ten deele 

 ten minste, inderdaad al bevestiging had gevonden, en ik vind het 

 thans wel de moeite waard dit eens hier mede te deelen. In het 

 onlangs verschenen Bulletin van het koloniaal museum te Haarlem 

 n'^ '28 trof ik namelijk eene voordracht aan door Dr. .T. P. Lotsy 

 op 19 Dec. 1902 gehouden waarin deze botanicus, hoewel overi- 

 gens ook geheel in de Darwinistische dwalingen denkende, toch 

 vermeldt dat de bedoelde knollen van Mijrmecodla blijkens onder- 

 zoekingen van Dr. M. Treub, typische organen zijn van epiphy- 

 tisch levende planten, welke tot het bewaren van water dienen en 

 wier eigenaardige vorm alzoo niets met mieren heeft uit te staan, 

 waarin zich echter luchtgangen vormen, die gaarne door de mieren 

 als schuilplaats worden benut. Zoo is dus ook te dezen mijn ver- 

 moeden wel juist geweest ; zou het nu wat de mierenbroodjes be- 

 treft ook niet zoo wezen, al moet dan ook daarmede dit liefelijke 

 Darwinistische romannetje mede weder uit de wetenschap ver- 

 dwijnen? Ik denk het wel en blijf ook hier den botanici nog 

 toeroepen : Zoekt en gij zult vinden ! 



De heer Piepers laat vei'volgens afbeeldingen zien van de rups 

 van Pajuliu Memiiou L. en van eenige Oruit/ioptera-vnimen, ter 

 adstructie van het door hem in de noot op hl. 137 van zijn 

 bovengenoemd werk gezegde omtrent de genetische verklaring der 

 op de eerstgenoemde rups voorkomende kleurteekening. 



