44 (p. e. T. SNELLICN, BESCURIJVINÖEN ENZ.) 



Wat de specifieke kenmerken aangaat , zoo merk ik bij de voor 

 mij staande exemplaren geene afwijkingen van Stainton's beschrijving 

 op. De stomp driekante donkere binnenrandsvlek der voorvleugels 

 begint vóór en eindigt op de helft van dien rand. 



Stainton zegt dat de rups groen is met zvv'arten kop en in de 

 eindscheuten van den gelen Hybiscus leeft. 



Hi/Usci schijnt op Java juist niet zeldzaam. Mr. Piepers verkreeg 

 eenige exemplaren en ik ontving haar ook door Mr. W. Albarda 

 en van den heer W. van Deventer te Pekalongan. 



16. Gelechia?? Similella m. nov. spec PI. 5 üg. 5 (<?) en fig. O (kop). 



Een gave en frissche man van 20 mm. 



Hoewel door vleugelvorm, kleur en teekening sterk aan llybkci 

 herinnerende, vind ik, bij nader onderzoek , verscheidene belangrijke 

 afwijkingen. Vooreerst zijn de palpen langer, in het bijzonder het 

 eindlid , dat ook dunner is , dan is ook de lengte der sprieten 

 belangrijker; zij reiken tot vier vijfden van den voorrand der 

 voorvleugels. Eindelijk ontspringt ader 2 der voorvleugels vóór het 

 eind van den binnenrand der middencel , 3 en 4 kernen uit één 

 punt, 5 ontbreekt, 7 — 9 zijn gesteeld. In de achtervleugels ont- 

 breekt ader 5 ook, 2 — 4 zijn als in de voorvleugels, Het is dus 

 vrij onzeker of, bij eene definitieve classificatie, Similella zelfs 

 wel in één genus met Eyhisci zoude komen ; in ieder geval is zij 

 eene nog twijfelachtiger Gelechia dan deze. Van het mede eenigszins 

 verwante genus Euteles Hein. is Similella ook door vleugelvorm 

 en aderbeloop onderscheiden. 



Lid 2 der palpen is overigens aan de buitenzijde tot over de 

 helft bruingrijs, verder bruinwit, zooals het eindlid, dat aan de 

 voorzijde bruingrijs, aan de achterzijde gekleurd is. Draadvormige 

 sprieten bruinwit. Kop , halskraag en thoraxrug licht bruingrijs. 

 Grond der voorvleugels, die vrij we! denzelfden vorm hebben als 

 bij Hybisci, leemkleurig graauw, aan den voorrand, vooral tegen 

 den wortel, zonder scherpe begrenzing, iets lichter en geler. Op 

 den binnenrand, wat nader bij den wortel dan bij llybisci ^ rust 

 eene spits driekante donkere vlek die den voorrand bijna bereikt ; 



