(p. e. T. STELLEN, BESCHRIJVINGEN ENZ.) 49 



den slaarlhoek ongeveer halt" zoo lang als de breedste plaats van 

 den vleugel. 



Middencel dei' voorvleugels smal; 11 aderen, 1 iets vóór den 

 staarthoek der middencel, 3 daaruit, 4 iets er boven , 5 ontbreekt, 

 G iets onder de spits der dwarsader, de steel van 7 — 8 (die in 

 den voorrand uitloopen) daaruit, 9 — 11 vrij. In de achtervleugels 

 is de middencel korter , meer driekant , ader 3 vóór , de steel van 

 3 — 4 uit haren staarthoek, 5 ontbreekt, 6 en 7 zijn gesteeld, 8 

 eindigt vrij in den voorrand. Dwarsader boven 3 schuin wortel- 

 waarts loopende, zich naar boven verliezende. 



Pooten vrij lang, de midden- en achterscheenen wat grof behaard, 

 ook het eerste lid der achtertarsen. Sporen vrij lang. 



Achterlijf tweemaal zoo lang als de binnenrand der achtervleugels, 

 bij het wijfje stomp, bij den man dunner en met korte staartpluim. 



Het komt mij voor dat xnijne Basi/cera ? Bernsteiniella , Tijdschr. 

 V. Ent. XXI (1877—78) p. 145 pi. 8 fig. 7— 10, aan dit genus 

 is verwant. Ook mijn genus Adelomorpha, Tijds. v. Ent. XXVIII 

 (1885) p. 31 (met A. Ritsemae , 1. c. p. 3'2 pi. 3 fig. 1-3) is 

 verwant maar zeer duidelijk onderscheiden, o. a. door de korte 

 franje der breedere achtervleugels, de aanwezigheid van ader 5 enz. 



19. Cacogamia Elegans m. nov. spec. PI. 5 fig. 10, 11, 12. 



Vier exemplaren , een man van 20, en drie wijfjes van 17 — 19 mm. 



Bij beide seksen zijn de sprieten zeer donker paarsblaauw, iets 

 glanzig , aan den wortel bronskleurig , de schaft met breeden witten 

 ring voor de spits, de palpen bij den man bleek geel, van at de 

 tweede helft buitenwaarts zwart, bij het wijfje geel met iets 

 verdonkerd eindlid. Kop en thorax bronskleuiig bruin, glanzig, 

 de lialskraag meer koperkleurig geel. Wortelhelft der voorvleugels 

 bij beide seksen tot twee derden oranjegeel , buitenwaarts schuin 

 afgesneden , met smal blinkend staalkleurigen voorrand , eene min 

 of meer duidelijke fijne zwarte langslijn, die zich naar achteren 

 verliest, daaronder en eene zwartbruine in het midden staalkleurige 

 dwarsstreep op twee derden die uitloopt in het onderste derde 

 der wortelhelft dat zwarfbruin is (bij het wijfje wat lichter dan 

 Tijdschr. v. Etilom. XL VI. 4 



