74 (mr. a. f, a. leesberg). 



liet koffiedrinken werd dan de voorraad bezicliligd en onmiddellijk in 

 spii'ilus gedood; om daarna op nieuw te beginnen. 



Eigenaardig was zijn tenaciteit om het eenmaal voorgenomene te 

 bereiken. Eens toen wij op een zeer warmen voorjaarsdag met ons 

 drieën: de generaal, Dr. Everts en ik naar Loosduinen gingen, had 

 onze generaal het er op gezet de waterspin te bemachtigen ten einde 

 hare levenswijze, vooral het vervaardigen harer cocon onder water 

 te bestudeeren. Al brandde de zon nog zoo fel , hij liet niet los 

 in de sloten met een hark te visschen naar de Argyroneta aquatica. 

 Werkelijk mocht hij er een drietal van bemachtigen , maar toen 

 was hij op. «Jongens», zeide hij , (zoo sprak hij ons altijd aan) toen 

 wij aan 't koffiedrinken waren , «ik geloof dat ik een zonnesteek heb, 

 laat mij maar stil zitten , bestel een rijtuig , ik zal zoo met een 

 wel flauw vallen , rijdt dan maar zachtjes naar huis en draag mij 

 naar bed». Gelukkig kwam zijn medische profetie niet uit en 

 mochten wij hem wel vermoeid , maar bij volle kennis aan het 

 bekende huis Amsterdamsche Veerkade afleveren. 



Van reizen was hij geen liefhebber, ik geloof dan ook, dat hij 

 het niet verder dan Keulen of Brussel buiten 's lands gebracht 

 heeft, maar op onze zomervergaderingen, die bijna altijd buiten 

 den Haag plaats vonden, was hij een trouwe comparant. 



Ik herinner mij nog levendig zijn schrik, toen wij na een aller- 

 genoegelijkste vergadering te Enschedé des anderen daags naar 

 Gronau wandelden en hij juist op de grens een Pruissisch gendarme 

 met geweer zag staan : t( Lees , hij schiet toch niet , hè ? » waarop 

 ik hem omtrent de plannen van den rustbewaarder gerust stelde. 



Eens heb ik den goeden generaal boos gezien , het was na een 

 vergadering te Winterswijk, alwaar hij een zeer zeldzame spin 

 (zonder spintepels uit het Museum van Kopenhagen had vertoond.) 

 Gemakshalve had hij zijn koffertje aan den trein medegegeven , 

 niet vermoedende dat de Maatschappij der lijn Winterswijk-Zutphen 

 (Holl. Spoor) het koffertje langs haar lijn Amsterdam — den Haag 

 zoude vervoeren , terwijl wij billetten Staatsspoor hadden. Ongelukkig 

 liepen wij te Zutphen den trein mis, moesten in Arnhem over- 

 nachten en in den Haag komende, vond de generaal ffeen koffer 



